sovereign

ความหมาย

• n. ประมุข
• n. ประเทศเอกราช
• adj. มีอำนาจอธิปไตย
• adj. สูงสุด

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a nation's ruler or head of state usually by hereditary right
• adj. greatest in status or authority or power

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

sovereigns

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ประมุข

   Queen Victoria was the reigning sovereign of Great Britain for over sixty years.

   สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นพระประมุขผู้ครองราชย์แห่งบริเตนใหญ่เป็นเวลานานกว่าหกสิบปี

2. n. ประเทศเอกราช

   After gaining independence, the nation became a sovereign with the right to make its own laws.

   หลังจากได้รับอิสรภาพ ประเทศนี้ก็กลายเป็นประเทศเอกราชที่มีสิทธิในการออกกฎหมายของตนเอง

3. adj. มีอำนาจอธิปไตย

   Every sovereign state has the legal right to manage its internal affairs without foreign control.

   ทุกรัฐที่มีอำนาจอธิปไตยมีสิทธิตามกฎหมายในการจัดการกิจการภายในของตนโดยปราศจากการควบคุมจากต่างชาติ

4. adj. สูงสุด

   The parliament holds sovereign power to make important decisions for the entire country.

   รัฐสภามีอำนาจสูงสุดในการตัดสินใจเรื่องสำคัญสำหรับคนทั้งประเทศ