solitary

ความหมาย

• adj. โดดเดี่ยว
• adj. สันโดษ
• n. ผู้รักความสันโดษ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. confinement of a prisoner in isolation from other prisoners
• n. one who lives in solitude
• adj. characterized by or preferring solitude
• adj. of plants and animals; not growing or living in groups or colonies
• adj. lacking companions or companionship
• adj. being the only one; single and isolated from others
• adj. devoid of creatures

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

solitaries

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. โดดเดี่ยว

   A solitary tree stood in the middle of the large open field.

   ต้นไม้โดดเดี่ยวต้นหนึ่งตั้งอยู่กลางทุ่งกว้างใหญ่

2. adj. สันโดษ

   He leads a solitary life in a small cottage near the mountains.

   เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษในกระท่อมหลังเล็กใกล้ภูเขา

3. n. ผู้รักความสันโดษ

   As a solitary, she prefers spending her weekends reading at home rather than attending parties.

   ในฐานะผู้รักความสันโดษ เธอจึงชอบใช้เวลาช่วงวันหยุดปลายสัปดาห์ไปกับการอ่านหนังสืออยู่ที่บ้านมากกว่าการไปงานเลี้ยง