singular

ความหมาย

• n. พจน์เอกพจน์
• adj. เอกพจน์
• adj. แปลกประหลาด
• adj. โดดเด่น

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the form of a word that is used to denote a singleton
• adj. being a single and separate person or thing
• adj. composed of one member, set, or kind
• adj. grammatical number category referring to a single item or unit

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

singulars

ประโยคตัวอย่าง

1. n. พจน์เอกพจน์

   In this sentence, the pronoun 'it' is used as the singular.

   ในประโยคนี้ คำสรรพนาม 'it' ถูกใช้ในฐานะพจน์เอกพจน์

2. adj. เอกพจน์

   You should use a singular verb when the subject of the sentence is 'he'.

   คุณควรใช้คำกริยารูปเอกพจน์เมื่อประธานของประโยคคือ 'he'

3. adj. แปลกประหลาด

   The artist had a singular fashion style that always caught people's attention.

   ศิลปินคนนี้มีสไตล์การแต่งตัวที่แปลกประหลาดซึ่งมักจะดึงดูดความสนใจของผู้คนอยู่เสมอ

4. adj. โดดเด่น

   Her singular talent in playing the piano amazed the entire audience.

   พรสวรรค์อันโดดเด่นในการเล่นเปียโนของเธอทำให้ผู้ชมทุกคนรู้สึกทึ่ง