savage

ความหมาย

• adj. ป่าเถื่อน
• adj. โหดร้าย
• v. ทำร้ายอย่างรุนแรง
• n. คนป่าเถื่อน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a member of an uncivilized people
• v. attack brutally and fiercely
• v. criticize harshly or violently

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

savaged

อดีตกาล (V2)

savaged

รูป -ing

savaging

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

savages

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. ป่าเถื่อน

   The explorers were frightened by the savage noises coming from deep inside the jungle.

   นักสำรวจรู้สึกหวาดกลัวเสียงป่าเถื่อนที่ดังมาจากส่วนลึกของป่า

2. adj. โหดร้าย

   The dictator was known for his savage treatment of political opponents.

   ผู้นำเผด็จการเป็นที่รู้จักจากการปฏิบัติต่อฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองอย่างโหดร้าย

3. v. ทำร้ายอย่างรุนแรง

   A wild dog tried to savage the sheep, but the farmer managed to chase it away.

   สุนัขจิ้งจอกพยายามจะทำร้ายแกะอย่างรุนแรง แต่ชาวนาสามารถขับไล่มันไปได้ทัน

4. n. คนป่าเถื่อน

   In ancient history, people from outside the empire were often called savages.

   ในประวัติศาสตร์สมัยโบราณ ผู้คนที่มาจากภายนอกอาณาจักรมักถูกเรียกว่าเป็นคนป่าเถื่อน