ribbon
ความหมาย
- n. ริบบิ้น
- n. แถบผ้า
- v. ประดับด้วยริบบิ้น
- v. ฉีกเป็นแถบ
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- n. any long object resembling a thin line
- n. a long strip of inked material for making characters on paper with a typewriter
- n. notion consisting of a narrow strip of fine material used for trimming
รูปแบบของคำ
- พหูพจน์
- ribbons
ประโยคตัวอย่าง
n. ริบบิ้น
She tied a beautiful red ribbon around the birthday gift.
เธอผูกริบบิ้นสีแดงสวยงามรอบของขวัญวันเกิด
n. แถบผ้า
The medal was attached to a long ribbon of blue silk.
เหรียญรางวัลถูกติดไว้กับแถบผ้าไหมสีฟ้าเส้นยาว
v. ประดับด้วยริบบิ้น
They ribboned the party hall with colorful decorations for the celebration.
พวกเขาประดับด้วยริบบิ้นหลากสีสันทั่วหอประชุมเพื่อการเฉลิมฉลอง
v. ฉีกเป็นแถบ
Strong winds ribboned the old flag hanging outside the building.
ลมที่พัดแรงได้ฉีกธงเก่าที่แขวนอยู่ภายนอกอาคารออกเป็นแถบ ๆ