resonance

ความหมาย

• n. การกังวาน
• n. การสะท้อนกลับ
• n. การกำทอน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. an excited state of a stable particle causing a sharp maximum in the probability of absorption of electromagnetic radiation
• n. a vibration of large amplitude produced by a relatively small vibration near the same frequency of vibration as the natural frequency of the resonating system
• n. the quality imparted to voiced speech sounds by the action of the resonating chambers of the throat and mouth and nasal cavities

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

resonances

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การกังวาน

   The deep resonance of the church bell could be heard throughout the entire valley.

   เสียงการกังวานอันลุ่มลึกของระฆังโบสถ์สามารถได้ยินไปทั่วทั้งหุบเขา

2. n. การสะท้อนกลับ

   Her speech about hard work had a strong emotional resonance with the students.

   สุนทรพจน์ของเธอเกี่ยวกับความขยันอดทนมีการสะท้อนกลับทางอารมณ์อย่างมากต่อพวกนักเรียน

3. n. การกำทอน

   The singer adjusted her pitch to achieve full acoustic resonance in the hall.

   นักร้องปรับระดับเสียงของเธอเพื่อเพื่อให้เกิดการกำทอนของเสียงอย่างสมบูรณ์ในหอประชุม