quiet

ความหมาย

• adj. เงียบ
• n. ความเงียบ
• v. ทำให้สงบ
• v. สงบลง

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. characterized by an absence or near absence of agitation or activity
• adj. free of noise or uproar; or making little if any sound
• adj. not showy or obtrusive
• adj. of the sun characterized by a low level of surface phenomena like sunspots e.g.

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

quieted

รูป -ing

quieting

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

quiets

กริยาช่องที่ 3 (V3)

quieted

ขั้นกว่า

quieter

ขั้นสูงสุด

quietest

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. เงียบ

   The library is a very quiet place where students can study without distraction.

   ห้องเป็นสถานที่ที่เงียบมาก ซึ่งนักเรียนสามารถอ่านหนังสือได้โดยไม่มีสิ่งรบกวน

2. n. ความเงียบ

   She enjoys the peace and quiet of the countryside on weekends.

   เธอสนุกกับความสงบและความเงียบของชนบทในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์

3. v. ทำให้สงบ

   The teacher tried to quiet the noisy students before starting the lesson.

   ครูพยายามทำให้นักเรียนที่ส่งเสียงดังสงบลงก่อนที่จะเริ่มบทเรียน

4. v. สงบลง

   After the storm passed, the wind began to quiet down.

   หลังจากพายุผ่านพ้นไป ลมก็เริ่มสงบลง