poor
ความหมาย
- adj. ยากจน
- adj. น่าสงสาร
- adj. แย่
- adj. ขาดแคลน
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- adj. having little money or few possessions
- adj. characterized by or indicating poverty
- adj. lacking in specific resources, qualities or substances
- adj. unsatisfactory
รูปแบบของคำ
- พหูพจน์
- poors
- ขั้นกว่า
- poorer
- ขั้นสูงสุด
- poorest
ประโยคตัวอย่าง
adj. ยากจน
Many poor families in this area struggle to pay for daily expenses and healthcare.
ครอบครัวยากจนหลายครอบครัวในพื้นที่นี้ต้องดิ้นรนเพื่อจ่ายค่าใช้จ่ายประจำวันและการรักษาพยาบาล
adj. น่าสงสาร
The poor dog was left outside in the cold rain all night.
สุนัขผู้น่าสงสารถูกทิ้งให้อยู่ข้างนอกท่ามกลางฝนที่ตกหนักและหนาวเย็นตลอดทั้งคืน
adj. แย่
He missed the job opportunity because of his poor communication skills.
เขาพลาดโอกาสในการทำงานเนื่องจากทักษะการสื่อสารที่แย่ของเขา
adj. ขาดแคลน
The soil in this region is poor in essential nutrients, making it hard to grow crops.
ดินในภูมิภาคนี้ขาดแคลนสารอาหารที่จำเป็น ทำให้ยากต่อการเพาะปลูกพืช