pioneer

ความหมาย

• n. ผู้บุกเบิก
• v. บุกเบิก
• v. ริเริ่ม
• adj. เป็นผู้บุกเบิก

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. someone who helps to open up a new line of research or technology or art
• n. one the first colonists or settlers in a new territory
• v. open up an area or prepare a way
• v. open up and explore a new area

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

pioneered

อดีตกาล (V2)

pioneered

รูป -ing

pioneering

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

pioneers

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ผู้บุกเบิก

   She is considered a pioneer in the field of renewable energy.

   เธอได้รับการยกย่องให้เป็นผู้บุกเบิกในด้านพลังงานหมุนเวียน

2. v. บุกเบิก

   The company decided to pioneer new markets in Southeast Asia.

   บริษัทตัดสินใจที่จะบุกเบิกตลาดใหม่ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

3. v. ริเริ่ม

   Dr. Smith helped to pioneer a new method for treating heart disease.

   ดร.สมิธ ช่วยริเริ่มวิธีการใหม่ในการรักษาโรคหัวใจ

4. adj. เป็นผู้บุกเบิก

   The team received an award for their pioneer work in artificial intelligence.

   ทีมงานได้รับรางวัลจากการทำงานที่เป็นผู้บุกเบิกในด้านปัญญาประดิษฐ์