organic

ความหมาย

n. a fertilizer that is derived from animal or vegetable matter
adj. relating or belonging to the class of chemical compounds having a carbon basis
adj. being or relating to or derived from or having properties characteristic of living organisms
adj. involving or affecting physiology or bodily organs

adj. อินทรีย์
Many people prefer to buy organic vegetables because they are grown without chemical pesticides.
หลายคนชอบซื้อผักอินทรีย์เพราะปลูกโดยไม่ใช้ยาฆ่าแมลงทางเคมี
adj. เกี่ยวกับอวัยวะ
The doctor examined the patient carefully to make sure there was no organic disease.
แพทย์ตรวจร่างกายผู้ป่วยอย่างละเอียดเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีโรคเกี่ยวกับอวัยวะ
adj. โดยธรรมชาติ
The company experienced organic growth over the last three years without relying on heavy advertising.
บริษัทมีการเจริญเติบโตโดยธรรมชาติในช่วงสามปีที่ผ่านมาโดยไม่ต้องพึ่งพาการโฆษณาอย่างหนัก
adj. สำคัญยิ่ง
Teamwork is an organic part of our company's success in every project.
การทำงานเป็นทีมเป็นส่วนสำคัญยิ่งต่อความสำเร็จของบริษัทเราในทุกโครงการ