opposition

ความหมาย

• n. การค้าน
• n. ฝ่ายค้าน
• n. ความเป็นปฏิปักษ์

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the relation between opposed entities
• n. a contestant that you are matched against
• n. a body of people united in opposing something
• n. a direction opposite to another

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

oppositions

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การค้าน

   The government faced strong opposition from the public regarding the new tax law.

   รัฐบาลเผชิญกับการค้านอย่างหนักจากประชาชนเกี่ยวกับกฎหมายภาษีฉบับใหม่

2. n. ฝ่ายค้าน

   The leader of the opposition criticized the minister's decision during the debate.

   ผู้นำฝ่ายค้านวิพากษ์วิจารณ์การตัดสินใจของรัฐมนตรีในระหว่างการอภิปราย

3. n. ความเป็นปฏิปักษ์

   There has been a long history of opposition between the two competing companies.

   มีความเป็นปฏิปักษ์ต่อกันมาอย่างยาวนานระหว่างสองบริษัทที่เป็นคู่แข่งกัน