objection

ความหมาย

• n. การคัดค้าน
• n. ข้อแย้ง

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the speech act of objecting
• n. (law) a procedure whereby a party to a suit says that a particular line of questioning or a particular witness or a piece of evidence or other matter is improper and should not be continued and asks the court to rule on its impropriety or illegality

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

objections

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การคัดค้าน

   The lawyer raised an objection when the witness started talking about irrelevant details.

   ทนายความได้ยื่นการคัดค้านเมื่อพยานเริ่มพูดถึงรายละเอียดที่ไม่เกี่ยวข้อง

2. n. ข้อแย้ง

   If anyone has a serious objection to the new project plan, please speak now.

   หากใครมีข้อแย้งที่สำคัญต่อแผนงานโครงการใหม่ กรุณาพูดตอนนี้ได้เลย