musical

ความหมาย

n. a play or film whose action and dialogue is interspersed with singing and dancing
adj. characterized by or capable of producing music
adj. talented in or devoted to music
adj. characteristic of or resembling or accompanied by music

adj. เกี่ยวกับดนตรี
She decided to study at a famous musical academy after graduating from high school.
เธอตัดสินใจเข้าเรียนที่สถาบันทางดนตรีที่มีชื่อเสียงหลังจากจบมัธยมปลาย
adj. ไพเราะ
The sound of rain falling on the roof created a soft, musical rhythm.
เสียงฝนที่ตกกระทบหลังคาทำให้เกิดจังหวะที่นุ่มนวลและไพเราะ
adj. ชอบฟังดนตรี
He comes from a very musical family where everyone plays an instrument.
เขามาจากครอบครัวที่ชอบฟังดนตรีและเล่นดนตรีเป็นอย่างมาก โดยที่ทุกคนเล่นเครื่องดนตรีได้
n. ละครเพลง
We bought tickets to see a popular musical at the theater this Saturday.
พวกเราซื้อตั๋วเพื่อไปชมละครเพลงยอดนิยมที่โรงละครในวันเสาร์นี้