minister

ความหมาย

• n. รัฐมนตรี
• n. นักบวช
• n. ทูต
• v. รับใช้และดูแล

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a person appointed to a high office in the government
• n. a diplomat representing one government to another; ranks below ambassador
• n. the job of a head of a government department
• v. attend to the wants and needs of others

รูปแบบของคำ

รูป -ing

ministering

อดีตกาล (V2)

ministered

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

ministers

กริยาช่องที่ 3 (V3)

ministered

ประโยคตัวอย่าง

1. n. รัฐมนตรี

   The Prime Minister appointed a new Education Minister to improve the public school system.

   นายกรัฐมนตรีแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการคนใหม่เพื่อปรับปรุงระบบโรงเรียนรัฐบาล

2. n. นักบวช

   The minister spoke to the family and offered them comforting words after the funeral.

   นักบวชได้พูดคุยกับครอบครัวและกล่าวคำปลอบโยนหลังจากงานศพ

3. n. ทูต

   The foreign minister was sent to the embassy to attend an important international meeting.

   ท่านทูตต่างประเทศถูกส่งไปยังสถานเอกอัครราชทูตเพื่อเข้าร่วมการประชุมนานาชาติครั้งสำคัญ

4. v. รับใช้และดูแล

   A team of dedicated nurses arrived at the shelter to minister to the needs of the sick children.

   ทีมพยาบาลผู้มีจิตศรัทธาเดินทางมาถึงศูนย์พักพิงเพื่อรับใช้และดูแลความต้องการของเด็กป่วย