medicine

ความหมาย

• n. ยา
• n. แพทยศาสตร์
• v. ให้ยา

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the branches of medical science that deal with nonsurgical techniques
• n. (medicine) something that treats or prevents or alleviates the symptoms of disease
• n. the learned profession that is mastered by graduate training in a medical school and that is devoted to preventing or alleviating or curing diseases and injuries

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

medicines

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ยา

   You should take this medicine three times a day after meals.

   คุณควรกินยานี้วันละสามครั้งหลังอาหาร

2. n. แพทยศาสตร์

   She decided to study medicine because she wants to help sick people.

   เธอตัดสินใจเรียนแพทยศาสตร์เพราะว่าเธอต้องการช่วยเหลือผู้ป่วย

3. v. ให้ยา

   The nurse will medicine the patient according to the doctor's instructions.

   พยาบาลจะให้ยาแก่ผู้ป่วยตามคำสั่งของคุณหมอ