major

ความหมาย

• adj. สำคัญ
• adj. ส่วนใหญ่
• n. พันตรี
• n. วิชาเอก
• v. เรียนเป็นวิชาเอก

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a commissioned military officer in the United States Army or Air Force or Marines; below lieutenant colonel and above captain
• n. British statesman who was prime minister from 1990 until 1997 (born in 1943)
• n. a university student who is studying a particular field as the principal subject
• n. the principal field of study of a student at a university

รูปแบบของคำ

รูป -ing

majoring

อดีตกาล (V2)

majored

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

majors

กริยาช่องที่ 3 (V3)

majored

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. สำคัญ

   The company announced a major change in its management policy yesterday.

   บริษัทได้ประกาศการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในนโยบายการบริหารเมื่อวานนี้

2. adj. ส่วนใหญ่

   The major part of the project has already been completed on time.

   งานส่วนใหญ่ของโครงการนี้ได้ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วตามกำหนดเวลา

3. n. พันตรี

   The major gave clear orders to his soldiers before starting the mission.

   พันตรีได้ออกคำสั่งที่ชัดเจนแก่ทหารของเขาก่อนเริ่มปฏิบัติภารกิจ

4. n. วิชาเอก

   Her major is computer science, but she also enjoys studying foreign languages.

   วิชาเอกของเธอคือวิทยาการคอมพิวเตอร์ แต่เธอก็ชอบเรียนภาษาต่างประเทศด้วย

5. v. เรียนเป็นวิชาเอก

   He decided to major in business administration at the university.

   เขาตัดสินใจเรียนบริหารธุรกิจเป็นวิชาเอกที่มหาวิทยาลัย