lightning

ความหมาย

• n. ฟ้าแลบ
• n. ฟ้าผ่า
• v. เกิดฟ้าแลบ
• adj. รวดเร็วปานสายฟ้า

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. abrupt electric discharge from cloud to cloud or from cloud to earth accompanied by the emission of light
• n. the flash of light that accompanies an electric discharge in the atmosphere (or something resembling such a flash); can scintillate for a second or more

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

lightnings

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ฟ้าแลบ

   A sudden flash of lightning illuminated the dark night sky.

   แสงฟ้าแลบที่เกิดขึ้นทันทีช่วยให้ท้องฟ้าในคืนที่มืดมิดสว่างขึ้น

2. n. ฟ้าผ่า

   The old oak tree in the garden was struck by lightning during the storm.

   ต้นโอ๊กเก่าแก่ในสวนถูกฟ้าผ่าในช่วงที่มีพายุ

3. v. เกิดฟ้าแลบ

   It began to rain heavily while it was lightning outside.

   ฝนเริ่มตกหนักขณะที่กำลังเกิดฟ้าแลบอยู่ข้างนอก

4. adj. รวดเร็วปานสายฟ้า

   The company made a lightning decision to launch the new product before their competitors.

   บริษัทตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วปานสายฟ้าที่จะเปิดตัวสินค้าใหม่ก่อนคู่แข่งของพวกเขา