leaf

ความหมาย

• n. ใบไม้
• n. แผ่นกระดาษ
• v. พลิกหน้าหนังสือ
• v. ออกใบ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. the main organ of photosynthesis and transpiration in higher plants
• n. a sheet of any written or printed material (especially in a manuscript or book)
• n. hinged or detachable flat section (as of a table or door)
• v. turn over pages

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

leaves

รูป -ing

leafing

อดีตกาล (V2)

leafed

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

leafs

กริยาช่องที่ 3 (V3)

leafed

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ใบไม้

   In autumn, a single red leaf fell gently from the tall oak tree.

   ในฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้สีแดงใบหนึ่งร่วงลงมาจากต้นโอ๊กสูงอย่างแผ่วเบา

2. n. แผ่นกระดาษ

   The artist carefully tore a leaf of paper from her sketchbook to draw a portrait.

   ศิลปินฉีกกระดาษออกมาแผ่นหนึ่งจากสมุดวาดภาพอย่างระมัดระวังเพื่อวาดภาพคน

3. v. พลิกหน้าหนังสือ

   While waiting for her train, she began to leaf through a fashion magazine.

   ขณะที่กำลังรอรถไฟ เธอเริ่มพลิกหน้าหนังสือนิตยสารแฟชั่นเปิดดูไปเรื่อยๆ

4. v. ออกใบ

   After the long cold winter, the fruit trees in the garden finally began to leaf.

   หลังจากฤดูหนาวที่ยาวนานและเหน็บหนาว ต้นไม้ผลในสวนก็เริ่มออกใบในที่สุด