jail

ความหมาย

n. a correctional institution used to detain persons who are in the lawful custody of the government (either accused persons awaiting trial or convicted persons serving a sentence)

n. คุก
The police locked the suspect in a local jail for the night.
ตำรวจขังผู้ต้องหาไว้ในคุกท้องถิ่นเป็นเวลาหนึ่งคืน
n. เรือนจำ
He spent two years in jail after being convicted of fraud.
เขาใช้เวลาสองปีในเรือนจำหลังจากถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฉ้อโกง
v. ขังคุก
The court decided to jail the criminal until the trial next week.
ศาลตัดสินใจขังคุกอาชญากรคนนี้ไว้จนกว่าจะถึงการพิจารณาคดีในสัปดาห์หน้า
v. จำคุก
The judge will jail him for five years for stealing the car.
ผู้พิพากษาจะสั่งจำคุกเขาเป็นเวลาห้าปีในข้อหาขโมยรถยนต์