infamous

ความหมาย

• adj. มีชื่อเสียงในทางเสีย
• adj. น่าอับอาย

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. known widely and usually unfavorably;

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. มีชื่อเสียงในทางเสีย

   The pirate was infamous for stealing gold from peaceful trade ships.

   โจรสลัดคนนี้มีชื่อเสียงในทางเสียจากการขโมยทองคำไปจากเรือสินค้าที่เงียบสงบ

2. adj. น่าอับอาย

   The corrupt politician was forced to resign after his infamous behavior was made public.

   นักการเมืองที่ทุจริตถูกบีบให้ลาออกหลังจากพฤติกรรมอันน่าอับอายของเขาถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ