independent

ความหมาย

• adj. เป็นอิสระ
• adj. พึ่งพาตนเองได้
• n. ผู้ไม่สังกัดฝ่ายใด

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. free from external control and constraint
• adj. (of a clause) capable of standing syntactically alone as a complete sentence
• adj. not controlled by a party or interest group

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

independents

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. เป็นอิสระ

   After years of working for a large company, she decided to become an independent consultant.

   หลังจากทำงานให้บริษัทใหญ่มาหลายปี เธอตัดสินใจออกมาเป็นที่ปรึกษาที่เป็นอิสระ

2. adj. พึ่งพาตนเองได้

   Moving to another city for college helped him become more independent and responsible.

   การย้ายไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่เมืองอื่นช่วยให้เขากลายเป็นคนที่พึ่งพาตนเองได้และมีความรับผิดชอบมากขึ้น

3. n. ผู้ไม่สังกัดฝ่ายใด

   The candidate ran as an independent and gained strong support from local voters.

   ผู้สมัครรับเลือกตั้งรายนี้ลงแข่งในฐานะผู้ไม่สังกัดฝ่ายใด และได้รับเสียงสนับสนุนอย่างมากจากผู้ลงคะแนนในท้องถิ่น