hybrid

ความหมาย

• n. ลูกครึ่ง
• n. สิ่งผสมผสาน
• adj. ซึ่งเป็นลูกผสม
• adj. ที่เกิดจากการผสมผสาน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a composite of mixed origin
• n. (genetics) an organism that is the offspring of genetically dissimilar parents or stock; especially offspring produced by breeding plants or animals of different varieties or breeds or species
• adj. produced by crossbreeding

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

hybrids

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ลูกครึ่ง

   This plant is a hybrid of two different species of orchids.

   พืชต้นนี้เป็นลูกครึ่งของกล้วยไม้สองสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน

2. n. สิ่งผสมผสาน

   The new music album is a hybrid of traditional folk and modern pop.

   อัลบั้มเพลงใหม่นี้เป็นสิ่งผสมผสานระหว่างเพลงพื้นบ้านดั้งเดิมกับเพลงป๊อปสมัยใหม่

3. adj. ซึ่งเป็นลูกผสม

   Many farmers prefer to grow hybrid corn because it resists diseases better.

   เกษตรกรหลายคนชอบปลูกข้าวโพดซึ่งเป็นลูกผสมเพราะทนต่อโรคได้ดีกว่า

4. adj. ที่เกิดจากการผสมผสาน

   The company adopted a hybrid working model that allows employees to work from home.

   บริษัทได้นำรูปแบบการทำงานที่เกิดจากการผสมผสานมาใช้ ซึ่งช่วยให้พนักงานสามารถทำงานจากที่บ้านได้