historical

ความหมาย

• adj. เกี่ยวกับประวัติศาสตร์
• adj. อิงประวัติศาสตร์

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. of or relating to the study of history
• adj. having once lived or existed or taken place in the real world as distinct from being legendary

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. เกี่ยวกับประวัติศาสตร์

   Researchers are examining historical documents to better understand how the city developed.

   นักวิจัยกำลังตรวจสอบเอกสารทางประวัติศาสตร์เพื่อเข้าใจการพัฒนาของเมืองให้ดียิ่งขึ้น

2. adj. อิงประวัติศาสตร์

   She enjoys reading historical novels that are set during the Victorian era.

   เธอชอบอ่านนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่มีฉากหลังอยู่ในยุควิกตอเรีย