high
ความหมาย
- adj. สูง, สูงส่ง, แพง
- n. ระดับสูง, จุดสูงสุด
- adv. ในระดับสูง, สูง
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- n. a lofty level or position or degree
- n. an air mass of higher than normal pressure
- n. a state of sustained elation
- n. a state of altered consciousness induced by alcohol or narcotics
รูปแบบของคำ
- พหูพจน์
- highs
- ขั้นกว่า
- higher
- ขั้นสูงสุด
- highest
ประโยคตัวอย่าง
adj. สูง, สูงส่ง, แพง
The cost of living in this city is too high for many young workers.
ค่าครองชีพในเมืองนี้แพงเกินไปสำหรับคนวัยทำงานหลายคน
n. ระดับสูง, จุดสูงสุด
Sales reached an all-time high after the new product launch.
ยอดขายพุ่งสูงขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนหลังจากเปิดตัวสินค้าใหม่
adv. ในระดับสูง, สูง
The eagle flew high above the mountains searching for food.
นกอินทรีบินอยู่สูงเหนือภูเขาเพื่อหาอาหาร