hearing

ความหมาย

• n. การได้ยิน
• n. ประสาทหู
• n. การไต่สวน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. (law) a proceeding (usually by a court) where evidence is taken for the purpose of determining an issue of fact and reaching a decision based on that evidence
• n. an opportunity to state your case and be heard
• n. a session (of a committee or grand jury) in which witnesses are called and testimony is taken
• n. the ability to hear; the auditory faculty

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

hearings

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การได้ยิน

   Loud noise can cause permanent damage to your hearing.

   เสียงดังมากๆ สามารถสร้างความเสียหายถาวรต่อการได้ยินของคุณได้

2. n. ประสาทหู

   The doctor tested my hearing to check if I needed a hearing aid.

   หมอได้ทดสอบประสาทหูของฉันเพื่อดูว่าจำเป็นต้องใช้เครื่องช่วยฟังหรือไม่

3. n. การไต่สวน

   The judge scheduled a public hearing to collect more evidence for the case.

   ผู้พิพากษาได้กำหนดวันการไต่สวนสาธารณะเพื่อรวบรวมพยานหลักฐานเพิ่มเติมสำหรับคดีนี้