habit

ความหมาย

• n. นิสัย
• n. ความคุ้นเคย
• n. ชุดเครื่องแต่งกาย
• v. สวมเสื้อผ้าให้

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. an established custom
• n. (psychology) an automatic pattern of behavior in reaction to a specific situation; may be inherited or acquired through frequent repetition
• n. a distinctive attire worn by a member of a religious order
• n. the general form or mode of growth (especially of a plant or crystal)

รูปแบบของคำ

รูป -ing

habiting

อดีตกาล (V2)

habited

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

habits

กริยาช่องที่ 3 (V3)

habited

ประโยคตัวอย่าง

1. n. นิสัย

   Biting your nails when you are nervous is a bad habit that is hard to break.

   การกัดเล็บเวลาที่คุณรู้สึกประหม่าเป็นนิสัยที่ไม่ดีซึ่งยากที่จะเลิก

2. n. ความคุ้นเคย

   After working the night shift for two years, sleeping during the day became a habit for him.

   หลังจากทำงานกะดึกมาสองปี การนอนหลับตอนกลางวันก็กลายเป็นความคุ้นเคยสำหรับเขา

3. n. ชุดเครื่องแต่งกาย

   The nun wore a traditional black and white habit during the morning service.

   แม่ชีสวมชุดเครื่องแต่งกายสีดำขาวแบบดั้งเดิมระหว่างการประกอบพิธีในช่วงเช้า

4. v. สวมเสื้อผ้าให้

   The designer habited the actors in elegant suits before they walked onto the stage.

   นักออกแบบได้สวมเสื้อผ้าให้พวกนักแสดงด้วยชุดสูทที่หรูหราก่อนที่พวกเขาก็เดินออกไปบนเวที