gothic

ความหมาย

• adj. แบบโกธิก
• adj. ป่าเถื่อน
• n. รูปแบบโกธิก

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. extinct East Germanic language of the ancient Goths; the only surviving record being fragments of a 4th-century translation of the Bible by Bishop Ulfilas
• n. a heavy typeface in use from 15th to 18th centuries
• n. a style of architecture developed in northern France that spread throughout Europe between the 12th and 16th centuries; characterized by slender vertical piers and counterbalancing buttresses and by vaulting and pointed arches
• adj. characteristic of the style of type commonly used for printing German

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

gothics

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. แบบโกธิก

   We visited an ancient gothic cathedral during our trip to Europe.

   พวกเราได้ไปเยี่ยมชมมหาวิหารโบราณแบบโกธิกระหว่างการเดินทางท่องเที่ยวในยุโรป

2. adj. ป่าเถื่อน

   The novel depicts the gothic behavior of the invaders who destroyed the peaceful village.

   นวนิยายเรื่องนี้บรรยายถึงพฤติกรรมอันป่าเถื่อนของผู้รุกรานที่ทำลายหมู่บ้านอันสงบสุข

3. n. รูปแบบโกธิก

   Many famous European churches were built in gothic.

   โบสถ์ที่มีชื่อเสียงหลายแห่งในยุโรปถูกสร้างขึ้นในรูปแบบโกธิก