finite

ความหมาย

• adj. มีจำกัด
• n. สิ่งที่มีขอบเขตจำกัด

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. bounded or limited in magnitude or spatial or temporal extent
• adj. of verbs; relating to forms of the verb that are limited in time by a tense and (usually) show agreement with number and person

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

finites

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. มีจำกัด

   The Earth has a finite amount of natural resources, so we must use them wisely.

   โลกเรามีทรัพยากรธรรมชาติในจำนวนที่จำกัด ดังนั้นเราจึงต้องใช้อย่างชาญฉลาด

2. n. สิ่งที่มีขอบเขตจำกัด

   Human life is a finite, so we should make the most of every day.

   ชีวิตมนุษย์คือสิ่งที่มีขอบเขตจำกัด ดังนั้นเราจึงควรใช้เวลาในแต่ละวันให้เกิดประโยชน์สูงสุด