faint

ความหมาย

• n. การหมดสติ
• adj. เลือนราง
• adj. แผ่วเบา
• adj. อ่อนแรง
• v. เป็นลม

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a spontaneous loss of consciousness caused by insufficient blood to the brain
• v. pass out from weakness, physical or emotional distress due to a loss of blood supply to the brain
• adj. deficient in magnitude; barely perceptible; lacking clarity or brightness or loudness etc
• adj. lacking strength or vigor

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

fainted

รูป -ing

fainting

กริยาช่องที่ 3 (V3)

fainted

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

faints

ขั้นกว่า

fainter

ขั้นสูงสุด

faintest

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การหมดสติ

   She suffered a sudden faint after standing in the hot sun for hours.

   เธอมีอาการหมดสติอย่างกระทันหันหลังจากยืนอยู่กลางแดดจัดเป็นเวลาหลายชั่วโมง

2. adj. เลือนราง

   There is still a faint hope that the missing travelers will be found safely.

   ยังคงมีความหวังอันเลือนรางว่านักท่องเที่ยวที่สูญหายจะถูกพบตัวอย่างปลอดภัย

3. adj. แผ่วเบา

   We heard a faint sound coming from the back of the dark room.

   พวกเราได้ยินเสียงอันแผ่วเบาดังมาจากด้านหลังของห้องที่มืดมิด

4. adj. อ่อนแรง

   The patient felt faint and dizzy because he had not eaten anything all day.

   ผู้ป่วยรู้สึกอ่อนแรงและเวียนหัวเพราะไม่ได้รับประทานอะไรเลยตลอดทั้งวัน

5. v. เป็นลม

   Some people faint when they see blood during a medical examination.

   บางคนเป็นลมเมื่อเห็นเลือดในระหว่างการตรวจร่างกาย