exile

ความหมาย

• n. การเนรเทศ
• n. ผู้ถูกเนรเทศ
• v. เนรเทศ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a person who is voluntarily absent from home or country
• n. a person who is expelled from home or country by authority
• n. the act of expelling a person from their native land

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

exiled

รูป -ing

exiling

อดีตกาล (V2)

exiled

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

exiles

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การเนรเทศ

   The former leader spent ten years in exile after losing the war.

   อดีตผู้นำใช้ชีวิตอยู่ในการเนรเทศเป็นเวลาสิบปีหลังจากแพ้สงคราม

2. n. ผู้ถูกเนรเทศ

   As an exile, he found it difficult to adapt to a new culture.

   ในฐานะผู้ถูกเนรเทศ เขาพบว่ามันยากที่จะปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมใหม่

3. v. เนรเทศ

   The government decided to exile the rebel leader to a distant island.

   รัฐบาลตัดสินใจเนรเทศผู้นำฝ่ายกบฏไปยังเกาะที่ห่างไกล