epidemic

ความหมาย

• n. โรคระบาด
• adj. ซึ่งแพร่ระบาด

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a widespread outbreak of an infectious disease; many people are infected at the same time
• adj. (especially of medicine) of disease or anything resembling a disease; attacking or affecting many individuals in a community or a population simultaneously

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

epidemics

ประโยคตัวอย่าง

1. n. โรคระบาด

   The government took quick action to prevent the spread of the flu epidemic.

   รัฐบาลได้ดำเนินการอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของไข้หวัดใหญ่

2. adj. ซึ่งแพร่ระบาด

   Dengue fever reached epidemic proportions in many tropical countries last year.

   ไข้เลือดออกได้ขยายตัวจนถึงระดับซึ่งแพร่ระบาดอย่างหนักในหลายประเทศในเขตร้อนเมื่อปีที่แล้ว