duel

ความหมาย

• n. การดวล
• v. ดวลกัน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a prearranged fight with deadly weapons by two people (accompanied by seconds) in order to settle a quarrel over a point of honor
• n. any struggle between two skillful opponents (individuals or groups)
• v. fight a duel, as over one's honor or a woman

รูปแบบของคำ

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

duels

รูป -ing

duelling

อดีตกาล (V2)

duelled

กริยาช่องที่ 3 (V3)

duelled

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การดวล

   The two swordsmen agreed to settle their argument in a duel at sunrise.

   นักดาบทั้งสองคนตกลงที่จะยุติข้อขัดแย้งด้วยการดวลในตอนพระอาทิตย์ขึ้น

2. v. ดวลกัน

   The two top tennis players will duel for the championship title tomorrow.

   นักเทนนิสชั้นนำทั้งสองคนจะดวลกันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งแชมป์ในพรุ่งนี้