divine
ความหมาย
- adj. ศักดิ์สิทธิ์
- adj. เกี่ยวกับเทพเจ้า
- n. นักศาสนศาสตร์
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- v. perceive intuitively or through some inexplicable perceptive powers
- v. search by divining, as if with a rod
- adj. emanating from God
- adj. being or having the nature of a god; 'tis God-like to create"-J.G.Saxe
รูปแบบของคำ
- กริยาช่องที่ 3 (V3)
- divined
- อดีตกาล (V2)
- divined
- รูป -ing
- divining
- บุรุษที่ 3 เอกพจน์
- divines
- ขั้นกว่า
- diviner
- ขั้นสูงสุด
- divinest
ประโยคตัวอย่าง
adj. ศักดิ์สิทธิ์
The ancient monks believed that the mountain possessed divine power to heal the sick.
พระสงฆ์ในสมัยโบราณเชื่อว่าภูเขาลูกนี้มีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถรักษาผู้เจ็บป่วยได้
adj. เกี่ยวกับเทพเจ้า
Kings in the past often claimed to rule with divine right.
พระราชาในอดีตมักจะอ้างว่าปกครองแผ่นดินด้วยสิทธิ์ที่มาจากเทพเจ้า
n. นักศาสนศาสตร์
The famous divine spent his entire life studying religious texts and teaching students.
นักศาสนศาสตร์ที่มีชื่อเสียงท่านนี้ใช้เวลาทั้งชีวิตในการศึกษาคัมภีร์ทางศาสนาและสั่งสอนลูกศิษย์