distinctive

ความหมาย

• adj. มีเอกลักษณ์
• adj. โดดเด่น

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. of a feature that helps to distinguish a person or thing

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. มีเอกลักษณ์

   The coffee shop is famous for its distinctive smell of roasted nuts.

   ร้านกาแฟแห่งนี้มีชื่อเสียงในเรื่องกลิ่นหอมของถั่วคั่วที่มีเอกลักษณ์

2. adj. โดดเด่น

   Her bright red jacket made her distinctive in the crowd.

   เสื้อแจ็กเกตสีแดงสดของเธอทำให้เธอโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน