disgrace
ความหมาย
- n. ความอัปยศ
- v. ทำให้เสื่อมเสีย
คำอธิบายภาษาอังกฤษ
- n. a state of dishonor
- v. bring shame or dishonor upon
- v. reduce in worth or character, usually verbally
- v. damage the reputation of
รูปแบบของคำ
- อดีตกาล (V2)
- disgraced
- กริยาช่องที่ 3 (V3)
- disgraced
- รูป -ing
- disgracing
- บุรุษที่ 3 เอกพจน์
- disgraces
ประโยคตัวอย่าง
n. ความอัปยศ
His dishonest actions brought disgrace to his family.
การกระทำที่ไม่ซื่อสัตย์ของเขานำความอัปยศมาสู่ครอบครัว
v. ทำให้เสื่อมเสีย
The corrupt official's behavior disgraced the reputation of the entire department.
พฤติกรรมของเจ้าหน้าที่ที่ทุจริตได้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของแผนกทั้งหมด