dependent

ความหมาย

• n. ผู้อยู่ในความอุปการะ
• adj. ที่ต้องพึ่งพาผู้อื่น
• adj. ที่ขึ้นอยู่กับ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• adj. relying on or requiring a person or thing for support, supply, or what is needed
• adj. contingent on something else
• adj. (of a clause) unable to stand alone syntactically as a complete sentence

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

dependents

ประโยคตัวอย่าง

1. n. ผู้อยู่ในความอุปการะ

   When filling out the tax form, he claimed his young daughter as a dependent.

   เมื่อกรอกแบบฟอร์มภาษี เขาระบุว่าลูกสาววัยเด็กของเขาเป็นผู้อยู่ในความอุปการะ

2. adj. ที่ต้องพึ่งพาผู้อื่น

   Elderly patients often become more dependent on their caregivers for daily tasks.

   ผู้ป่วยสูงอายุมักจะต้องพึ่งพาผู้ดูแลมากขึ้นในการทำกิจวัตรประจำวัน

3. adj. ที่ขึ้นอยู่กับ

   The success of our outdoor picnic is dependent on the weather.

   ความสำเร็จของงานปิกนิกกลางแจ้งของเรานั้นขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ