decree

ความหมาย

• n. พระราชกฤษฎีกา
• n. คำสั่งพิพากษา
• v. ออกคำสั่ง
• v. ประกาศใช้กฎหมาย

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a legally binding command or decision entered on the court record (as if issued by a court or judge)
• v. issue a decree

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

decreed

กริยาช่องที่ 3 (V3)

decreed

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

decrees

รูป -ing

decreeing

ประโยคตัวอย่าง

1. n. พระราชกฤษฎีกา

   The king issued a Royal Decree to protect the country's ancient forests.

   พระมหากษัตริย์ทรงออกพระราชกฤษฎีกาเพื่อคุ้มครองป่าโบราณของประเทศ

2. n. คำสั่งพิพากษา

   The judge issued a final decree that required the company to pay damages.

   ผู้พิพากษาได้ออกคำสั่งพิพากษาขั้น конеч ซึ่งบังคับให้บริษัทต้องชดใช้ค่าเสียหาย

3. v. ออกคำสั่ง

   The general decided to decree that all soldiers must return to the base immediately.

   นายพลตัดสินใจออกคำสั่งให้ทหารทุกคนกลับเข้าฐานทัพโดยทันที

4. v. ประกาศใช้กฎหมาย

   The new president has the authority to decree laws during a national emergency.

   ประธานาธิบดีคนใหม่มีอำนาจที่จะประกาศใช้กฎหมายในช่วงภาวะฉุกเฉินแห่งชาติ