confrontation

ความหมาย

• n. การเผชิญหน้า
• n. การปะทะกัน

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a bold challenge
• n. discord resulting from a clash of ideas or opinions
• n. a hostile disagreement face-to-face
• n. the act of hostile groups opposing each other

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

confrontations

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การเผชิญหน้า

   He tried to avoid a direct confrontation with his boss about the late project.

   เขาพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรงกับหัวหน้าเกี่ยวกับโครงการที่ล่าช้า

2. n. การปะทะกัน

   The peaceful protest ended in a violent confrontation between the crowd and the police.

   การประท้วงอย่างสงบจบลงด้วยการปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่างฝูงชนและเจ้าหน้าที่ตำรวจ