concrete

ความหมาย

n. a strong hard building material composed of sand and gravel and cement and water
v. cover with cement
v. form into a solid mass; coalesce
adj. capable of being perceived by the senses; not abstract or imaginary

n. คอนกรีต
The workers poured the concrete to create the foundation of the new house.
คนงานเทคอนกรีตเพื่อสร้างรากฐานของบ้านหลังใหม่
adj. เป็นรูปธรรม
The manager asked the team to provide concrete evidence before making a decision.
ผู้จัดการขอให้ทีมงานเสนอหลักฐานที่เป็นรูปธรรมก่อนตัดสินใจ
adj. ทำจากคอนกรีต
They decided to build a strong concrete wall around the factory.
พวกเขาตัดสินใจสร้างกำแพงที่ทำจากคอนกรีตอย่างแข็งแรงล้อมรอบโรงงาน
v. เทคอนกรีต
The builders will concrete the driveway tomorrow morning.
ช่างก่อสร้างจะเทคอนกรีตทางรถวิ่งในเช้าวันพรุ่งนี้