breed

ความหมาย

• n. สายพันธุ์
• n. ชนิด
• v. ผสมพันธุ์
• v. เลี้ยงดู
• v. ก่อให้เกิด

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a special variety of domesticated animals within a species
• n. a special type
• v. copulate with a female, used especially of horses
• v. cause to procreate (animals)

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

bred

อดีตกาล (V2)

bred

รูป -ing

breeding

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

breeds

ประโยคตัวอย่าง

1. n. สายพันธุ์

   The Golden Retriever is a very popular dog breed for families.

   โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ เป็นสายพันธุ์สุนัขที่ได้รับความนิยมมากสำหรับครอบครัว

2. n. ชนิด

   He is a rare breed of manager who truly listens to his employees.

   เขาเป็นผู้จัดการประเภทที่หาได้ยาก ผู้ซึ่งรับฟังพนักงานของอย่างแท้จริง

3. v. ผสมพันธุ์

   Many species of birds return to this island every spring to breed.

   นกหลายชนิดจะบินกลับมายังเกาะแห่งนี้ทุกๆ ฤดูใบไม้ผลิเพื่อผสมพันธุ์

4. v. เลี้ยงดู

   The farmer breeds cattle and sheep on his vast property.

   ชาวนาเลี้ยงดูวัวและแกะบนพื้นที่ขนาดใหญ่ของเขา

5. v. ก่อให้เกิด

   Unemployment and poverty often breed social problems in big cities.

   การว่างงานและความยากจนมักจะก่อให้เกิดปัญหาสังคมในเมืองใหญ่