blow

ความหมาย

• n. การเป่า
• n. การตี
• v. พัด
• v. เป่า
• v. ออกดอก

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a powerful stroke with the fist or a weapon
• n. an impact (as from a collision)
• n. forceful exhalation through the nose or mouth
• v. exhale hard

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

blew

กริยาช่องที่ 3 (V3)

blown

รูป -ing

blowing

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

blows

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การเป่า

   The referee gave a strong blow on his whistle to stop the match.

   กรรมการให้สัญญาณการเป่านกหวีดอย่างแรงเพื่อหยุดการแข่งขัน

2. n. การตี

   He received a heavy blow to the shoulder during the boxing match.

   เขาได้รับแรงกระแทกจากการตีอย่างหนักที่ไหล่ระหว่างการชกมวย

3. v. พัด

   A cold wind began to blow across the lake in the evening.

   ลมหนาวเริ่มพัดผ่านทะเลสาบในตอนเย็น

4. v. เป่า

   Please blow out the candles after you make a birthday wish.

   กรุณาเป่าเทียนให้ดับหลังจากที่คุณอธิษฐานวันเกิด

5. v. ออกดอก

   The cherry trees usually blow in the early weeks of spring.

   โดยปกติแล้วต้นเชอร์รีจะออกดอกในช่วงสัปดาห์แรก ๆ ของฤดูใบไม้ผลิ