blitz

ความหมาย

• n. การโจมตีแบบสายฟ้าแลบ
• v. โจมตีอย่างรวดเร็ว

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a swift and violent military offensive with intensive aerial bombardment
• v. attack suddenly and without warning

รูปแบบของคำ

รูป -ing

blitzing

อดีตกาล (V2)

blitzed

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

blitzes

กริยาช่องที่ 3 (V3)

blitzed

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การโจมตีแบบสายฟ้าแลบ

   The military launched a surprise blitz against the enemy forces early in the morning.

   กองทัพได้เปิดฉากการโจมตีแบบสายฟ้าแลบใส่กองกำลังฝ่ายศัตรูในช่วงเช้าตรู่

2. v. โจมตีอย่างรวดเร็ว

   The team managed to blitz their opponents and score three goals in the first ten minutes.

   ทีมสามารถโจมตีอย่างรวดเร็วใส่คู่แข่งและทำประตูได้ถึงสามประตูภายในสิบนาทีแรก