benchmark

ความหมาย

• n. เกณฑ์มาตรฐาน
• n. โปรแกรมทดสอบเปรียบเทียบ

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a standard by which something can be measured or judged
• n. a surveyor's mark on a permanent object of predetermined position and elevation used as a reference point

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

benchmarks

ประโยคตัวอย่าง

1. n. เกณฑ์มาตรฐาน

   The company set a new benchmark for customer service in the retail industry.

   บริษัทได้สร้างเกณฑ์มาตรฐานใหม่สำหรับการบริการลูกค้าในอุตสาหกรรมค้าปลีก

2. n. โปรแกรมทดสอบเปรียบเทียบ

   I ran a benchmark on my new computer to see how well it handles modern games.

   ฉันได้รันโปรแกรมทดสอบเปรียบเทียบบนคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่เพื่อดูว่ามันรองรับเกมสมัยใหม่ได้ดีเพียงใด