bell

ความหมาย

• n. กระดิ่ง
• n. ระฆัง
• n. สัญญาณกระดิ่ง

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. a hollow device made of metal that makes a ringing sound when struck
• n. the sound of a bell being struck
• n. (nautical) each of the eight half-hour units of nautical time signaled by strokes of a ship's bell; eight bells signals 4:00, 8:00, or 12:00 o'clock, either a.m. or p.m.
• n. the shape of a bell

รูปแบบของคำ

อดีตกาล (V2)

belled

รูป -ing

belling

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

bells

กริยาช่องที่ 3 (V3)

belled

ประโยคตัวอย่าง

1. n. กระดิ่ง

   The cat wore a small bell around its neck so we could hear it moving.

   แมวสวมกระดิ่งเล็กๆ ไว้ที่คอเพื่อให้พวกเราได้ยินเสียงเวลาที่มันเคลื่อนไหว

2. n. ระฆัง

   The church bell rings every morning at eight o'clock.

   ระฆังของโบสถ์ส่งเสียงดังทุกเช้าตอนแปดโมงตรง

3. n. สัญญาณกระดิ่ง

   Students stopped writing as soon as they heard the bell for the end of the exam.

   นักเรียนหยุดเขียนทันทีที่ได้ยินสัญญาณกระดิ่งหมดเวลาสอบ