bankrupt

ความหมาย

• adj. ล้มละลาย
• n. ผู้ล้มละลาย
• v. ทำให้ล้มละลาย

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. someone who has insufficient assets to cover their debts
• v. reduce to bankruptcy
• adj. financially ruined

รูปแบบของคำ

กริยาช่องที่ 3 (V3)

bankrupted

อดีตกาล (V2)

bankrupted

บุรุษที่ 3 เอกพจน์

bankrupts

รูป -ing

bankrupting

ประโยคตัวอย่าง

1. adj. ล้มละลาย

   The company went bankrupt after failing to pay its debts.

   บริษัทนี้กลายเป็นบุคคลล้มละลายหลังจากไม่สามารถชำระหนี้สินได้

2. n. ผู้ล้มละลาย

   The court declared the businessman a bankrupt after his company collapsed.

   ศาลได้ตัดสินให้นักธุรกิจคนนี้เป็นผู้ล้มละลายหลังจากบริษัทของเขาพังทลายลง

3. v. ทำให้ล้มละลาย

   The high cost of medical treatment could bankrupt the poor family.

   ค่ารักษาพยาบาลที่สูงมากอาจทำให้ครอบครัวที่ยากจนนี้ล้มละลายได้