arbitration

ความหมาย

• n. การอนุญาโตตุลาการ
• n. การตัดสินชี้ขาด

คำอธิบายภาษาอังกฤษ

• n. (law) the hearing and determination of a dispute by an impartial referee agreed to by both parties (often used to settle disputes between labor and management)
• n. the act of deciding as an arbiter; giving authoritative judgment

รูปแบบของคำ

พหูพจน์

arbitrations

ประโยคตัวอย่าง

1. n. การอนุญาโตตุลาการ

   Both companies agreed to resolve their contract dispute through international arbitration.

   ทั้งสองบริษัทตกลงที่จะแก้ไขข้อขัดแย้งทางสัญญาร่วมกันผ่านการอนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศ

2. n. การตัดสินชี้ขาด

   The final arbitration of the committee ended the long debate between the workers and the manager.

   การตัดสินชี้ขาดขั้นสุดท้ายของคณะกรรมการได้ยุติการโต้เถียงที่ยาวนานระหว่างคนงานและผู้จัดการ