Last Weekend (J7B)สุดสัปดาห์ที่แล้ว (J7B)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: To ask about a past location, use 'Where' followed by the past tense of the be-verb ('were' for 'you/we/they' and 'was' for 'I/he/she/it').
ไทย: เพื่อถามเกี่ยวกับตำแหน่งในอดีต ให้ใช้ "Where" (ที่ไหน) ตามด้วยกริยาอดีตของ be ("you/we/they" ใช้ "were" และ "I/he/she/it" ใช้ "was")
Where were you last night?
เมื่อคืนคุณอยู่ที่ไหน
EN: Use 'was' to talk about where you were in the past. It is the past tense of 'am' and 'is'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่อบอกว่าคุณอยู่ที่ไหนในอดีต มันเป็นรูปอดีตของ "am" และ "is"
I was at the park yesterday.
เมื่อวานฉันอยู่ที่สวนสาธารณะ
EN: The pattern 'be busy with + noun' is used to show that someone is spending a lot of time and energy on a specific activity or task. In this sentence, 'were' is the past tense of 'be' because the action happened in the past.
ไทย: รูปแบบ "be busy with + คำนาม" ใช้เพื่อแสดงว่ามีคนกำลังยุ่งกับกิจกรรมหรืองานเฉพาะอย่าง ในประโยคนี้ เพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นในอดีต จึงใช้กริยา be ในรูปอดีต "were"
They were busy with their homework yesterday.
เมื่อวานพวกเขากำลังยุ่งกับการบ้าน
EN: We use 'was' to describe the weather or state of something in the past. It is the past tense of 'is'.
ไทย: เราใช้ "was" เพื่ออธิบายสภาพอากาศหรือสถานะของบางสิ่งในอดีต มันเป็นรูปอดีตของ "is"
The weather was warm yesterday.
เมื่อวานอากาศอบอุ่น
EN: Use 'because' to connect two complete sentences when you want to explain the reason for something. The action or state after 'because' is the cause.
ไทย: ใช้ "because" (เพราะว่า) เพื่อเชื่อมสองประโยคที่สมบูรณ์เมื่อต้องการอธิบายเหตุผล "because" ตามด้วยการกระทำหรือสถานะที่เป็นเหตุผล
I stayed inside because it was raining.
ฉันอยู่ในบ้าน เพราะว่าฝนตก
EN: To ask a yes/no question about the past using 'be' verbs, we put 'Was' (for singular subjects like 'the test') or 'Were' (for plural subjects) at the beginning of the sentence.
ไทย: เพื่อถามคำถามใช่/ไม่ใช่เกี่ยวกับอดีตโดยใช้กริยา be เราวาง "Was" (สำหรับประเด็นเอกพจน์ เช่น the test) หรือ "Were" (สำหรับประเด็นพหูพจน์) ไว้ที่ต้นประโยค
Was the movie good yesterday?
เมื่อวานหนังดีไหม
EN: Use 'was' to describe feelings or states in the past for 'I', 'he', 'she', or 'it'. Use 'a little' before an adjective to mean 'slightly'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่ออธิบายความรู้สึกหรือสถานะในอดีตของ "ฉัน", "เขา" (ผู้ชาย), "เขา" (ผู้หญิง) หรือ "มัน" ใส่ "a little" หน้าคำคุณศัพท์เพื่อแปลว่า "นิดหน่อย"
I was a little tired after school.
หลังเลิกเรียนฉันเหนื่อยนิดหน่อย
EN: The pattern 'be happy with...' is used to express satisfaction or contentment with a person, thing, or situation. In the past tense, 'be' becomes 'was' or 'were' depending on the subject.
ไทย: รูปแบบ "be happy with..." ใช้เพื่อแสดงความพอใจหรือความสุขกับคน สิ่งของ หรือสถานการณ์ ในอดีตกาล กริยา be จะเปลี่ยนเป็น was หรือ were ตามประธาน
She was happy with her new job.
เธอพอใจกับงานใหม่ของเธอ
EN: Use 'were' as the past tense of 'are' when talking about plural subjects (we, they, you) in the past.
ไทย: เมื่อประธานเป็นพหูพจน์ (เรา พวกเขา คุณ/พวกคุณ) และกำลังพูดถึงสถานะในอดีต กริยา be ต้องใช้รูปอดีต 'were'
They were happy at the party last night.
เมื่อคืนพวกเขาสนุกมากที่งานปาร์ตี้
EN: Tag questions are short questions added to the end of a statement. If the statement is positive, the tag question is negative. We use 'wasn't it' to ask for agreement about a past situation with a singular subject.
ไทย: คำถามท้ายประโยคเป็นคำถามสั้นๆ ที่เติมต่อท้ายประโยคบอกเล่า ถ้าประโยคบอกเล่าเป็นบวก คำถามท้ายประโยคต้องเป็นลบ เราใช้ 'wasn't it' เพื่อขอความเห็นด้วยกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตกับประธานเอกพจน์
The food was delicious, wasn't it?
อาหารจานนั้นอร่อยมาก ใช่ไหม
EN: In English-speaking cultures, adding a tag question like 'wasn't it?' is a very common and friendly way to start a conversation or keep it going. It invites the other person to share their opinion.
EN: Use 'were' as the past tense of 'are' when talking about more than one person or thing in the past.
ไทย: เมื่อเราพูดถึงคนหรือสิ่งของหลายสิ่งในอดีต เราจะใช้ 'were' เป็นกริยาอดีตของ 'are'
The books were on the table yesterday.
เมื่อวานหนังสือพวกนั้นอยู่บนโต๊ะ
EN: Use 'It was + a/an + adjective + noun' to describe a past event, experience, or period of time.
ไทย: ใช้ "It was + a/an + คำคุณศัพท์ + คำนาม" เพื่ออธิบายเหตุการณ์ ประสบการณ์ หรือสถานะของช่วงเวลาในอดีต
It was a busy day for me.
สำหรับฉัน มันเป็นวันที่ยุ่งมาก
EN: In English-speaking cultures, asking about or summarizing the weekend ('How was your weekend?') is a very common and friendly way to start a conversation on a Monday at work or school.
EN: The pattern 'one of the + superlative adjective + plural noun' is used to talk about a person or thing that has the most of a quality compared to others in a group. In this sentence, the plural noun 'weekends' is omitted after 'best' because it is already clear from the context.
ไทย: รูปแบบ "one of the + คำคุณศัพท์ขั้นสุด + คำนามพหูพจน์" ใช้เพื่อบอกว่าบุคคลหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็น "หนึ่งใน...ที่สุด" ในกลุ่ม ในประโยคนี้ คำคุณศัพท์ขั้นสุด 'best' ละคำนามพหูพจน์ 'weekends' ไว้ เพราะได้กล่าวถึงไปแล้ว บริบทชัดเจน
This is one of the most beautiful places in the world.
นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่สวยที่สุดในโลก
EN: The phrase 'in a long time' is a very common idiomatic expression in English used to emphasize that something hasn't happened for a while, or that this event is the most significant one over a long period.
EN: We use the past tense verb 'was' to describe the weather or state of a singular noun (the weather) in the past.
ไทย: เราใช้กริยาอดีต "was" เพื่ออธิบายสภาพอากาศหรือสถานะของคำนามเอกพจน์ (the weather) ในอดีต
Yesterday, the weather was cold and rainy.
เมื่อวานอากาศหนาวและฝนตก
EN: When talking about yourself and others, always put the other person or people first (e.g., 'My friends and I', 'My sister and I'). Use the past tense verb 'were' because 'My friends and I' is plural (we).
ไทย: เมื่อพูดถึงตัวเองและคนอื่น ในภาษาอังกฤษนิยมวางคนอื่นไว้ก่อน (เช่น "My friends and I" หรือ "My sister and I") เพราะ "My friends and I" เป็นพหูพจน์ (เรา) ดังนั้นกริยาในอดีตจึงใช้ "were"
My brother and I were at the park yesterday.
เมื่อวานพี่ชายของฉันกับฉันอยู่ที่สวนสาธารณะ
EN: We use 'and' to connect two simple sentences that have similar or related ideas. In this sentence, it connects two past tense descriptions about the beach.
ไทย: เราใช้ "and" (และ) เพื่อเชื่อมสองประโยคสั้น ๆ ที่มีความคิดคล้ายกันหรือเกี่ยวข้องกัน ในประโยคนี้ ใช้เพื่อเชื่อมคำอธิบายสองอย่างเกี่ยวกับชายหาดในอดีต
The sun was bright, and the wind was warm.
แสงแดดจ้า และลมอบอุ่น
EN: Use 'so' to connect a cause and a result. The clause before 'so' is the reason, and the clause after 'so' is the outcome.
ไทย: ใช้ "so" (ดังนั้น) เพื่อเชื่อมโยงเหตุและผล ประโยคก่อน "so" เป็นเหตุ และประโยคหลัง "so" เป็นผล
It was raining, so we stayed at home.
ตอนนั้นฝนตก เราจึงอยู่บ้าน
EN: In English-speaking countries, a 'picnic' is a popular outdoor social activity, often associated with sunny days, parks, and relaxing with friends. Describing lunch as 'a big picnic' implies a fun, casual, and abundant meal outdoors.
EN: Use 'were' as the past tense of 'are' when the subject is 'we', 'you', or 'they'. It describes a state or feeling in the past.
ไทย: เมื่อประธานเป็น "we" (เรา), "you" (คุณ/พวกคุณ) หรือ "they" (พวกเขา) ให้ใช้ "were" เป็นรูปอดีตของ "are" เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต
We were tired after school.
หลังเลิกเรียนพวกเราเหนื่อยมาก
EN: Use 'and' to connect two complete sentences that have similar or related ideas. This helps make your speech flow more smoothly instead of using short, choppy sentences.
ไทย: ใช้ "and" เพื่อเชื่อมสองประโยคที่สมบูรณ์ที่มีแนวคิดคล้ายกันหรือเกี่ยวข้องกัน ซึ่งช่วยให้การพูดลื่นไหลและหลีกเลี่ยงประโยคสั้น ๆ ที่ไม่ต่อเนื่อง
The park was quiet, and the birds were singing.
สวนสาธารณะเงียบสงบ และนกกำลังร้องเพลง
EN: Use 'be glad that + [subject] + [verb]' to express that someone is happy about a specific situation or event.
ไทย: ใช้รูปแบบ "be glad that + [ประธาน] + [กริยา]" เพื่อบอกว่ามีคนมีความสุขกับสถานการณ์หรือเหตุการณ์เฉพาะ
I am glad that you like the gift.
ฉันดีใจที่คุณชอบของขวัญชิ้นนั้น
EN: Use 'but' to connect two contrasting ideas. It shows that although the first part was simple, the second part was surprisingly special.
ไทย: ใช้ "but" (แต่) เพื่อเชื่อมโยงสองแนวคิดที่ตรงข้ามกัน มันแสดงว่าแม้ส่วนแรกจะบอกว่าวันนั้นง่าย แต่ส่วนหลังกลับชี้ว่ามันพิเศษอย่างไม่คาดคิด
The food was cheap, but it was very delicious.
อาหารนี้ถูกมาก แต่อร่อยมาก
EN: Use 'Where were you...?' to ask someone about their location in the past. 'Were' is the past tense of 'are' used with the pronoun 'you'.
ไทย: ใช้ "Where were you...?" เพื่อถามว่ามีคนอยู่ที่ไหนในอดีต "were" เป็นรูปอดีตของ "are" ใช้กับสรรพนาม "you"
Where were you this morning?
เช้านี้คุณอยู่ที่ไหน
EN: In English, it is very common to add the person's name at the end of a question to make the conversation feel more friendly and direct.
EN: Use 'was' to talk about where you were in the past. It is the past tense of 'am' and 'is'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่อบอกว่าคุณอยู่ที่ไหนในอดีต มันเป็นรูปอดีตของ "am" และ "is"
I was at school yesterday morning.
เมื่อเช้าฉันอยู่ที่โรงเรียน
EN: To ask a yes/no question about a plural subject in the past, we start the sentence with 'Were' followed by the subject and an adjective.
ไทย: เพื่อถามคำถามใช่/ไม่ใช่เกี่ยวกับประเด็นพหูพจน์ในอดีต เราเริ่มประโยคด้วย "Were" ตามด้วยประเด็นและคำคุณศัพท์
Were the cookies delicious?
คุกกี้พวกนั้นอร่อยไหม
EN: In Western culture, social gatherings and birthday parties often feature group games (like board games, trivia, or active party games) to help guests break the ice and socialize.
EN: Use 'was' for singular past tense descriptions (I, he, she, it, singular nouns) and 'were' for plural past tense descriptions (we, you, they, plural nouns).
ไทย: ใช้ "was" สำหรับการอธิบายในอดีตกับประธานเอกพจน์ (ฉัน เขา เธอ มัน คำนามเอกพจน์) และใช้ "were" สำหรับการอธิบายในอดีตกับประธานพหูพจน์ (เรา คุณ/พวกคุณ พวกเขา คำนามพหูพจน์)
The games were fun, and the food was great.
เกมเหล่านั้นสนุกมาก และอาหารก็อร่อย
EN: Use 'was' as the past tense of 'am' / 'is' to describe states, feelings, or locations in the past for 'I', 'he', 'she', or 'it'.
ไทย: ใช้ "was" เป็นรูปอดีตของ "am" / "is" เพื่ออธิบายสถานะ ความรู้สึก หรือตำแหน่งของ "ฉัน" "เขา" "เธอ" หรือ "มัน" ในอดีต
I was happy yesterday.
เมื่อวานฉันมีความสุข
EN: Use 'was' to describe a singular noun (like 'the concert') in the past. It is the past tense of 'is'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่ออธิบายคำนามเอกพจน์ (เช่น "the concert") ในอดีต มันเป็นรูปอดีตของ "is"
The movie was great yesterday.
เมื่อวานหนังดีมาก
EN: To ask a question about a past state or location using 'you', we start the sentence with 'Were you' followed by the location or adjective.
ไทย: เพื่อถามคำถามเกี่ยวกับสถานะหรือตำแหน่งในอดีตโดยใช้ "you" เราจะเริ่มประโยคด้วย "Were you" ตามด้วยตำแหน่งหรือคำคุณศัพท์
Were you at school yesterday?
เมื่อวานคุณอยู่ที่โรงเรียนไหม
EN: In concerts or theaters, 'the front row' is highly desirable because it offers the closest view of the performers. Asking someone if they were in the front row often implies excitement about their experience.
EN: Use 'were' as the past tense of 'be' for plural subjects (we, you, they) to describe locations or states in the past.
ไทย: ใช้ 'were' เป็นรูปอดีตของกริยา 'be' สำหรับประธานพหูพจน์ (เรา คุณ พวกเขา) เพื่ออธิบายตำแหน่งหรือสถานะในอดีต
We were at the park yesterday.
เมื่อวานเราอยู่ที่สวนสาธารณะ
EN: Use 'so' to connect a cause and a result. The cause comes before 'so', and the result comes after it.
ไทย: ใช้ "so" (ดังนั้น) เพื่อเชื่อมเหตุและผล เหตุมาก่อน "so" และผลตามหลัง "so"
It was raining, so we stayed home.
ตอนนั้นฝนตก เราจึงอยู่บ้าน
EN: The verb 'hope' is used to express a desire for something to be true. When talking about a past state that affects the present (like someone's health this morning), we can use 'hope' in the present tense ('I hope') followed by a past tense clause ('she was better...').
ไทย: กริยา "hope" (หวัง) ใช้เพื่อแสดงความปรารถนาว่าอยากให้บางสิ่งเป็นจริง เมื่อเราพูดถึงความห่วงใยเกี่ยวกับสถานการณ์ในอดีต (เช่น สภาพร่างกายเมื่อเช้านี้) เราสามารถใช้ "I hope" (ฉันหวังว่า) ในปัจจุบันกาล ตามด้วยอนุประโยคในอดีตกาล ("she was better..." เธอดีขึ้นแล้ว)
I hope you had a good time yesterday.
ฉันหวังว่าเมื่อวานคุณสนุก
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: โปรเจกต์
ในบริบท: ยาก
ในบริบท: กังวล
ในบริบท: เกรด
ในบริบท: อ่อนโยน
ในบริบท: พระอาทิตย์ตก
ในบริบท: อร่อย
ในบริบท: ขาดเรียน
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
actively doing or working on something
ยุ่งกับ
satisfied or pleased with someone or something
พอใจกับ
the row of seats that is closest to the stage, screen, or field
แถวหน้า