The Typhoon Day (J7B)วันพายุไต้ฝุ่น (J7B)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Use 'Where were you...?' to ask about someone's location in the past. 'Were' is the past tense of 'are' used with 'you'.
ไทย: ใช้ "Where were you...?" เพื่อถามตำแหน่งที่อยู่ของใครบางคนในอดีต "were" เป็นรูปอดีตของ "are" ใช้คู่กับประธาน "you"
Where were you yesterday morning?
เมื่อวานตอนเช้าคุณอยู่ที่ไหน
EN: In places like Taiwan, typhoons are a common seasonal occurrence. Asking friends and family where they were or how they fared during a typhoon is a common way to show care and start a conversation after the storm passes.
EN: Use 'was' to talk about where you were or how you felt in the past. It is the past tense of 'am' and 'is' for 'I', 'he', 'she', and 'it'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่อพูดถึงตำแหน่งที่อยู่หรือความรู้สึกของใครบางคนในอดีต มันเป็นรูปอดีตของ "am" และ "is" ใช้เมื่อประธานเป็น "I" (ฉัน), "he" (เขา), "she" (เธอ) และ "it" (มัน)
I was at school yesterday.
เมื่อวานฉันอยู่ที่โรงเรียน
EN: Use 'were' as the past tense of 'are' for plural subjects (we, you, they) to describe states or feelings in the past.
ไทย: ใช้ "were" เป็นรูปอดีตของ "are" ร่วมกับประธานพหูพจน์ (we, you, they) เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต
We were happy yesterday.
เมื่อวานเรามีความสุข
EN: Use 'were' to describe plural nouns (more than one person, place, or thing) in the past tense.
ไทย: ใช้ "were" เพื่ออธิบายคำนามพหูพจน์ (คน สถานที่ หรือสิ่งของมากกว่าหนึ่ง) ในสถานะในอดีต
The windows were dirty.
หน้าต่างเหล่านั้นเคยสกปรกมาก่อน
EN: Use 'was' with 'I', 'he', 'she', or 'it' to talk about feelings or states in the past. 'Last night' is a common time marker used with the past tense.
ไทย: ใช้ 'was' ร่วมกับ 'I' (ฉัน), 'he' (เขา), 'she' (เธอ) หรือ 'it' (มัน) เพื่อพูดถึงความรู้สึกหรือสถานะในอดีต 'Last night' (เมื่อคืนนี้) เป็นตัวบอกเวลาที่ใช้บ่อยใน past tense
I was tired last night.
เมื่อคืนฉันเหนื่อยมาก
EN: To ask a yes/no question about a past state or situation with a singular noun (like 'the school'), we start the sentence with 'Was'. The pattern is: Was + subject + adjective/noun?
ไทย: ในการถามคำถามแบบ ใช่/ไม่ใช่ เกี่ยวกับสถานะหรือสถานการณ์ในอดีต เมื่อประธานเป็นคำนามเอกพจน์ (เช่น "school") ให้ขึ้นต้นประโยคด้วย "Was" โครงสร้างประโยคคือ: Was + ประธาน + คำคุณศัพท์/คำนาม?
Was the library open yesterday?
เมื่อวานห้องสมุดเปิดไหม
EN: We use 'were' as the past tense of 'are' for plural subjects like 'we', 'you', and 'they'. It describes a state or feeling in the past.
ไทย: เราใช้ "were" เป็นรูปอดีตของ "are" ร่วมกับประธานพหูพจน์ เช่น "we" (เรา), "you" (คุณ/พวกคุณ) และ "they" (พวกเขา) เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต
We were tired after the long day.
หลังจากวันที่ยาวนาน ตอนนั้นเราเหนื่อยมาก
EN: The pattern 'be busy at work' is used to describe someone who is actively engaged in their job or workplace tasks. In the past tense, 'were' is used with plural subjects like 'my parents'.
ไทย: รูปแบบ "be busy at work" ใช้เพื่ออธิบายว่าใครบางคนกำลังยุ่งอยู่กับงานหรือหน้าที่ในที่ทำงาน ในรูปอดีต ประธานพหูพจน์ (เช่น my parents) ต้องใช้คำกริ be "were"
They were busy at work all morning.
พวกเขายุ่งอยู่กับงานทั้งเช้า
EN: Use 'were' as the past tense of 'are' when the subject is 'we', 'you', or 'they'. It describes a state or feeling in the past.
ไทย: เมื่อประธานเป็น we (เรา), you (คุณ/พวกคุณ) หรือ they (พวกเขา) ให้ใช้ "were" ซึ่งเป็นรูปอดีตของ "are" เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต
We were tired after the long walk.
หลังจากเดินเท้าเป็นระยะทางไกล ตอนนั้นเราเหนื่อยมาก
EN: Use 'for' followed by a length of time to show how long an action or situation lasts.
ไทย: ใช้ "for" ตามด้วยระยะเวลา เพื่อแสดงว่าการกระทำหรือสถานการณ์นั้นดำเนินไปนานเท่าใด
I studied English for one hour.
ฉันอ่านหนังสือภาษาอังกฤษเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง
EN: Use 'but' to connect two contrasting adjectives (strange vs. cozy) that describe the same noun (day).
ไทย: ใช้ "but" (แต่) เพื่อเชื่อมคำคุณศัพท์สองคำที่ตรงข้ามกัน (แปลก vs. อบอุ่น) ที่ใช้ขยายคำนามเดียวกัน (วัน)
It was a long but fun movie.
นั่นเป็นภาพยนตร์ที่ยาวแต่สนุกมาก
EN: The past simple tense of the 'be' verb is used to describe states or feelings in the past. Use 'were' for plural subjects (we, they, you) and 'was' for singular subjects (I, he, she, it).
ไทย: Past simple tense ของคำกริยา be ใช้เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต ประธานพหูพจน์ (we, they, you) ใช้ "were" ส่วนประธานเอกพจน์ (I, he, she, it) ใช้ "was"
They were happy, and it was a great day.
พวกเขามีความสุขมาก และนั่นเป็นวันที่ดีจริง ๆ
EN: We use 'there was' to say that something existed in the past. It is used with singular nouns (like 'a big typhoon').
ไทย: เราใช้ "there was" เพื่อบอกว่ามีบางสิ่งหรือบางคนอยู่ในอดีต ใช้กับคำนามเอกพจน์ (เช่น "a big typhoon")
There was a beautiful park near my house.
เมื่อก่อนมีสวนสวยอยู่ใกล้บ้านของฉัน
EN: Use 'was' to describe a past state or condition of a singular noun (like 'the wind' or 'the rain'). This is the past tense of 'is'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่ออธิบายสถานะหรือสภาพในอดีตของคำนามเอกพจน์ (เช่น "the wind" ลม หรือ "the rain" ฝน) นี่คือรูปอดีตของ "is"
The coffee was hot.
กาแฟแก้วนั้นเคยร้อน
EN: Use 'so' to connect a cause and a result. The cause comes before 'so', and the result comes after it.
ไทย: ใช้ "so" (ดังนั้น) เพื่อเชื่อมเหตุและผล เหตุมาก่อน "so" และผลตามหลัง "so"
It was raining, so we stayed inside.
ตอนนั้นฝนตก เราจึงอยู่แต่ในบ้าน
EN: Use 'was' to describe feelings or states in the past for 'I' and singular nouns like 'my family'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่ออธิบายความรู้สึกหรือสถานะในอดีตของ "I" (ฉัน) และคำนามเอกพจน์ (เช่น "my family" ครอบครัวของฉัน)
I was tired, but my sister was energetic.
ฉันเหนื่อยมาก แต่พี่สาวของฉันมีพลังมาก
EN: The pattern 'be busy doing something' is used to describe that someone is actively spending time on a specific activity. In this sentence, 'were' is the past tense of 'be' because the action happened in the past.
ไทย: รูปแบบประโยค "be busy doing something" ใช้เพื่ออธิบายว่ามีใครบางคนกำลังยุ่งอยู่กับการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยเฉพาะ ในประโยคนี้ เพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นในอดีต จึงใช้คำกริยา be ในรูปอดีตคือ "were"
They were busy preparing for the party.
ตอนนั้นพวกเขากำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานปาร์ตี้
EN: Use 'so' to connect a cause and a result. The cause comes before 'so', and the result comes after it.
ไทย: ใช้ "so" (ดังนั้น) เพื่อเชื่อมเหตุและผล เหตุมาก่อน "so" และผลตามหลัง "so"
It was raining, so we stayed inside.
ฝนตก เราจึงอยู่แต่ในบ้าน
EN: Use 'were' as the past tense of 'are' with plural subjects like 'we', 'you', and 'they' to describe past states or feelings.
ไทย: ใช้ "were" เป็นรูปอดีตของ "are" ร่วมกับประธานพหูพจน์ เช่น "we" (เรา), "you" (คุณ/พวกคุณ) และ "they" (พวกเขา) เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต
We were tired after the long walk.
หลังจากเดินทางไกล เรารู้สึกเหนื่อยมาก
EN: The past tense of the 'be' verb is used to describe states or feelings in the past. We use 'were' for plural subjects (we, they, you) and 'was' for singular subjects (I, he, she, it).
ไทย: คำกริ be ในอดีตใช้เพื่ออธิบายสถานะหรือความรู้สึกในอดีต ประธานพหูพจน์ (เรา พวกเขา คุณ/พวกคุณ) ใช้ "were" ส่วนประธานเอกพจน์ (ฉัน เขา เธอ มัน) ใช้ "was"
They were happy, and it was a great day.
ตอนนั้นพวกเขามีความสุขมาก และนั่นเป็นวันที่ยอดเยี่ยมมาก
EN: Using 'that' as a relative pronoun to connect two ideas. It helps describe the noun before it (a scary day) by adding more information (became a warm memory) without starting a new sentence.
ไทย: การใช้ "that" เป็น relative pronoun เพื่อเชื่อมสองแนวคิดเข้าด้วยกัน มันช่วยขยายความคำนามที่อยู่ข้างหน้า (วันที่น่ากลัว) โดยการเพิ่มข้อมูลเพิ่มเติม (กลายเป็นความทรงจำที่อบอุ่น) ทำให้ประโยคสมบูรณ์ขึ้นโดยไม่ต้องแยกเป็นสองประโยค
He told a story that made everyone laugh.
เขาเล่าเรื่องที่ทำให้ทุกคนหัวเราะ
EN: To ask about a past location, we use 'Where were you...?' with the past tense verb 'were' for the subject 'you'.
ไทย: เพื่อถามเกี่ยวกับตำแหน่งที่อยู่ในอดีต เราใช้ "Where were you...?" (คุณอยู่ที่ไหนในตอนนั้น) โดยที่ "were" เป็นคำกริ be ในรูปอดีตที่ใช้กับประธาน "you"
Where were you this morning?
เช้านี้คุณอยู่ที่ไหน
EN: Use 'was' to talk about where you were in the past. The structure is: Subject (I/He/She/It) + was + at/in/on + place.
ไทย: ใช้ "was" เพื่อพูดถึงสถานที่ที่ใครบางคนอยู่เมื่อในอดีต โครงสร้างคือ: ประธาน (I/He/She/It) + was + คำบุพบท (at/in/on) + สถานที่
She was at the library yesterday.
เมื่อวานเธออยู่ที่ห้องสมุด
EN: To ask a yes/no question about the past with plural nouns, we start the sentence with 'Were' followed by the subject.
ไทย: ในการถามคำถามแบบ ใช่/ไม่ใช่ เกี่ยวกับสถานการณ์ในอดีตเมื่อประธานเป็นพหูพจน์ เราใช้ "Were" ขึ้นต้นประโยค ตามด้วยประธานและคำคุณศัพท์
Were the windows open last night?
เมื่อคืนหน้าต่างเปิดอยู่หรือเปล่า
EN: We use 'by' followed by a time to mean 'not later than' or 'at or before' that specific time.
ไทย: เราใช้ "by" ตามด้วยเวลา เพื่อหมายถึง "ไม่ช้ากว่า" หรือ "ภายในหรือก่อนเวลานั้น"
Please finish your homework by 8:00 PM.
กรุณาทำการบ้านของคุณให้เสร็จก่อนสองทุ่ม
EN: Use 'was' to describe states, feelings, or locations in the past for 'I', 'he', 'she', or 'it'.
ไทย: ใช้ "was" เพื่ออธิบายสถานะ ความรู้สึก หรือตำแหน่งที่อยู่ของ "I" (ฉัน), "he" (เขา), "she" (เธอ) หรือ "it" (มัน) ในอดีต
I was happy yesterday.
เมื่อวานฉันมีความสุข
EN: Use 'because of' followed by a noun or noun phrase to give a reason for something.
ไทย: ใช้ "because of" ตามด้วยคำนามหรือคำนามวลี เพื่อบอกเหตุผลของบางสิ่ง
We stayed at home because of the snow.
เพราะหิมะตก เราจึงอยู่บ้าน
EN: The phrase 'be worried about' is used to show that someone is feeling anxious or concerned about a person or situation. Since this happened in the past, we use the past tense 'were' to match the plural subject 'my grandparents'.
ไทย: วลี "be worried about" ใช้เพื่อแสดงว่าใครบางคนรู้สึกกังวลหรือเป็นห่วงเกี่ยวกับใครบางคนหรือบางสิ่ง เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในอดีต เราจึงใช้คำกริยาอดีต "were" ร่วมกับประธานพหูพจน์ "my grandparents" (ปู่ย่าตายายของฉัน)
She was worried about her exam.
ตอนนั้นเธอกังวลเกี่ยวกับการสอบของเธอ
EN: Using 'be lucky that...' followed by a clause is a common way to express gratitude or relief about a specific situation. 'That' can be omitted in casual speech.
ไทย: การใช้ "be lucky that..." ตามด้วยอนุประโยค เป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการแสดงความขอบคุณหรือโล่งใจต่อสถานการณ์เฉพาะ ในภาษาพูด "that" สามารถละไว้ได้
We were lucky that the rain stopped.
เราโชคดีที่ฝนหยุดตก
EN: Use 'but' to connect two contrasting ideas. It shows a change from a negative or neutral situation to a positive one.
ไทย: ใช้ "but" (แต่) เพื่อเชื่อมสองแนวคิดที่ตรงข้ามกัน มันแสดงการเปลี่ยนจากสถานการณ์เชิงลบหรือเป็นกลางไปสู่สถานการณ์เชิงบวก
The weather was cold, but we were warm.
อากาศหนาวมาก แต่เราอบอุ่น
EN: Use 'but' to connect two adjectives with contrasting meanings (e.g., 'long' which can feel tiring, and 'peaceful' which is positive).
ไทย: ใช้ "but" (แต่) เพื่อเชื่อมคำคุณศัพท์สองคำที่มีความหมายตรงข้ามหรือขัดแย้งกัน (เช่น "long" ยาว ซึ่งมักทำให้รู้สึกเหนื่อย ในขณะที่ "peaceful" สงบ ซึ่งเป็นความรู้สึกเชิงบวกและผ่อนคลาย)
The movie was short but exciting.
ภาพยนตร์เรื่องนี้สั้นแต่ตื่นเต้นมาก
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: พายุไต้ฝุ่น พายุที่รุนแรงที่เกิดขึ้นในทะเลเขตร้อน
ในบริบท: ปลอดภัย ไม่มีอันตราย
ในบริบท: ว่างเปล่า ไม่มีคน
ในบริบท: รู้สึกกลัว หวาดกลัว
ในบริบท: รู้สึกเบื่อ
ในบริบท: สงบ, ใจเย็น
ในบริบท: ไฟฟ้า พลังงานไฟฟ้า
ในบริบท: อบอุ่น สบายใจ
ในบริบท: น่าปลอบใจ ให้ความอบอุ่นใจ
ในบริบท: กังวล วิตกกังวล
ในบริบท: โชคดี
ในบริบท: สงบ เงียบสงบ
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
The electricity supply was disconnected or unavailable.
ไฟดับ
A large amount of rain falling quickly.
ฝนตกหนัก
As a result of; owing to.
เพราะ เนื่องจาก
Anxious or troubled about someone or something.
กังวลเกี่ยวกับ กลัวเกี่ยวกับ