Saving Money (J8B)การออมเงิน (J8B)
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + infinitive) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงและเป็นจริงในอนาคตและผลลัพธ์ของมัน
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The phrase 'a day' is used as an adverbial of frequency, meaning 'per day' or 'every day'.
ไทย: วลี "a day" ในที่นี้ใช้เป็น adverb ของความถี่ หมายถึง "ต่อวัน" หรือ "ทุกวัน"
She drinks two cups of coffee a day.
เธอดื่มกาแฟวันละสองแก้ว
EN: In many English-speaking countries, saving small amounts of money daily (like the cost of a cup of coffee) is a common financial advice concept often referred to as the 'Latte Factor'. It emphasizes how micro-savings can lead to significant purchases over time.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + base verb) to talk about a real and possible future situation and its result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, will + base form) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคตและผลลัพธ์ของมัน
If you study hard, you will pass the exam.
ถ้าคุณตั้งใจเรียน คุณก็จะสอบผ่าน
EN: The words 'less' and 'more' are comparative adverbs/determiners used here to show a relationship of proportion (spending a smaller amount leads to having a larger amount).
ไทย: "less" (น้อยกว่า) และ "more" (มากกว่า) เป็นคำวิเศษณ์/คำกำหนดเปรียบเทียบที่ใช้ในที่นี้เพื่อแสดงความสัมพันธ์แบบสัดส่วน (ใช้จ่ายน้อยลงจะทำให้มีมากขึ้น)
If we eat less junk food, we will have more energy.
ถ้าเรากินขยะน้อยลง เราจะมีพลังงานมากขึ้น
EN: In English-speaking cultures, personal financial responsibility and 'smart spending' are highly valued. Phrases like 'spend less, save more' are common advice in discussions about budgeting and achieving financial independence.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + infinitive) to talk about a real and possible future situation. The 'if-clause' sets the condition, and the 'main clause' shows the likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" (If + present simple, will + base form) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โดยอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย by แสดงเงื่อนไข และอนุประโยคหลักแสดงผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The word 'cost' is used as a noun here, referring to the amount of money needed to buy, do, or make something. 'Share the cost' is a common collocation meaning to divide the expense among a group.
ไทย: "cost" ในที่นี้ใช้เป็นคำนาม หมายถึงจำนวนเงินที่ต้องใช้ในการซื้อ ทำ หรือสร้างบางสิ่ง "share the cost" เป็นคำร่วมที่ใช้กันทั่วไป หมายถึง "การแบ่งค่าใช้จ่าย (หารกันจ่าย)"
EN: In English-speaking cultures, splitting the bill or 'sharing the cost' is very common among friends, colleagues, and classmates. It is often referred to informally as 'going Dutch' or 'splitting the bill'. It reflects a cultural value of independence and fairness in financial matters.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + base verb) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง First Conditional (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคตและผลลัพธ์ที่คาดหวัง
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The word 'fast' is used here as an adverb meaning 'quickly' or 'rapidly', modifying the verb 'save'. In English, 'fast' can function as both an adjective and an adverb.
ไทย: 'fast' ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่า 'อย่างรวดเร็ว' ใช้ขยายกริยา 'save' (เก็บเงิน) ในภาษาอังกฤษ 'fast' มีรูปเดียวกันทั้งคำคุณศัพท์และคำวิเศษณ์ โดยไม่ต้องเติม -ly
She drives fast but safely.
เธอขับรถเร็วแต่ปลอดภัย
EN: In English-speaking countries, it is very common for high school and university students to take on 'part-time jobs' (such as working in retail or food service) to gain financial independence and learn how to manage money early in life.
EN: The First Conditional is used to talk about possibilities in the present or in the future. It uses the structure: 'If + Simple Present, will + base verb'. The 'if-clause' represents the condition, and the 'main clause' represents the result.
ไทย: First Conditional ใช้เพื่อพูดถึงความเป็นไปได้ในปัจจุบันหรือในอนาคตที่เกิดขึ้นจริง โครงสร้างคือ: "If + present simple, will + base verb" โดยที่อนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย if แสดงเงื่อนไข และอนุประโยคหลักแสดงผลลัพธ์
If you study hard, you will pass the exam.
EN: Adverbs of manner (like 'wisely') describe how an action is performed. They are often formed by adding '-ly' to an adjective (wise -> wisely) and usually place after the verb they modify.
ไทย: คำวิเศษณ์บอกวิธี (เช่น 'wisely') ใช้เพื่ออธิบายว่าการกระทำเกิดขึ้นอย่างไร โดยปกติจะเกิดจากการเติม '-ly' ที่ท้ายคำคุณศัพท์ (เช่น wise เป็น wisely) และมักจะวางไว้หลังกริยาที่มันขยาย
She drives carefully in the rain.
เธอขับรถอย่างระมัดระวังในฝน
EN: In Western culture, personal budgeting and financial literacy are highly valued from a young age. Discussing 'making a budget' is a common and positive topic related to self-discipline and independence.
EN: The First Conditional (Conditional Type 1) is used to talk about real and possible future situations. It uses the Present Simple tense in the 'if-clause' (condition) and 'will' + base verb in the 'main clause' (result).
ไทย: First Conditional (Conditional Type 1) ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างคือ: อนุประโยคเงื่อนไขที่ขึ้นต้นด้วย if ใช้ "present simple" และอนุประโยคหลัก (ผลลัพธ์) ใช้ "will + base verb"
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The verb 'skip' in this context means to intentionally not do or have something that you usually do or have, such as skipping a meal or a snack.
ไทย: กริยา "skip" ในบริบทนี้หมายถึง "จงใจไม่ทำหรือไม่รับบางอย่าง" เช่น ข้ามมื้ออาหารหรือไม่กินขนม
I decided to skip breakfast because I woke up late.
เพราะฉันตื่นสายมาก ฉันเลยตัดสินใจไม่กินอาหารเช้า
EN: In modern consumer culture, 'skipping snacks' or 'cutting back on small treats' (like daily coffee or snacks) is a commonly discussed personal finance tip, often referred to as the 'Latte Factor'—the idea that small, daily unnecessary expenses add up to a significant amount over time.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + infinitive) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง First Conditional (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นจริงได้ในอนาคตและผลลัพธ์ที่อาจตามมา
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The phrasal verb 'plan ahead' means to make preparations for something before it happens, emphasizing foresight.
ไทย: กริยาวลี 'plan ahead' แปลว่า 'วางแผนล่วงหน้า' หรือ 'เตรียมการไว้ก่อน' โดยเน้นการเตรียมพร้อมก่อนที่สิ่งต่างๆ จะเกิดขึ้น
You need to plan ahead if you want to study abroad.
ถ้าคุณอยากไปเรียนต่อต่างประเทศ คุณต้องวางแผนล่วงหน้าไว้ล่วงหน้า
EN: In Western cultures, especially in the context of environmental sustainability and personal finance, 'avoiding waste' (both food waste and financial waste) is highly valued and often discussed as a key habit of responsible citizenship.
EN: First Conditional (Type 1 Conditional): Used to talk about real and possible future situations. The structure is 'If + present simple, will + base verb'. The 'if-clause' presents the condition, and the 'main clause' presents the probable result.
ไทย: First Conditional: ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีโอกาสไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างคือ "If + present simple, will + base form" โดยที่ "if clause" แสดงเงื่อนไข และ "main clause" แสดงผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The use of 'wait for': A phrasal verb meaning to stay in a place or delay action until something expected happens. It must be followed by an object.
ไทย: การใช้ "wait for": เป็นกริยาวลีที่หมายถึงการรอคอยบางสิ่งหรือบางคน ต้องตามด้วยกรรม (object) เสมอ
She is waiting for the bus.
เธอกำลังรอรถเมล์อยู่
EN: In Western consumer culture, waiting for major sales events (like Black Friday, Cyber Monday, or seasonal clearance sales) is a very common and strategic way to manage personal finances and budget effectively.
EN: This sentence uses the First Conditional (If + Present Simple, ... will + infinitive) to talk about a real and possible future situation. The 'if-clause' presents the condition, and the 'main clause' presents the probable result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" (If + present simple, will + base form) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต อนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย If แสดง "เงื่อนไข" และอนุประโยคหลักแสดง "ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น"
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The word 'now' acts as an adverb of time modifying the verb 'save', indicating the immediate starting point of the action. 'Next year' is a time adverbial phrase modifying the verb 'travel', specifying when the future action will take place.
ไทย: "now" ทำหน้าที่เป็นกริยาวิเศษณ์บอกเวลา ขยายกริ "save" เพื่อแสดงจุดเริ่มต้นของการกระทำที่เริ่มทันที "next year" เป็นคำวิเศษณ์บอกเวลาที่ขยายกริ "travel" เพื่อระบุเวลาที่การกระทำในอนาคตจะเกิดขึ้น
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + infinitive). It is used to talk about things that are real or possible in the future if a certain condition is met.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (First Conditional) โดยมีสูตรคือ "If + present simple, will + กริยารูปฐาน" ใช้เพื่อแสดงสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคตเมื่อเงื่อนไขสำเร็จ
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The verb 'reach' is a transitive verb meaning to achieve or attain a goal. It directly takes the object 'it' (referring to the goal) without needing a preposition like 'to'.
ไทย: กริยา "reach" ในที่นี้เป็นกริยาสกรรมกริยา หมายถึง "บรรลุ" หรือ "ทำได้" เป้าหมาย มันรับกรรมตรง "it" (หมายถึงเป้าหมาย) โดยไม่ต้องมีคำบุพบท (เช่น to) คั่น
EN: Setting goals and tracking personal financial progress is a highly valued habit in Western personal finance culture, often summarized by the acronym SMART goals (Specific, Measurable, Achievable, Relevant, Time-bound).
EN: This sentence uses the First Conditional (If + present simple, will + verb) to talk about a real and possible future situation. The 'if-clause' presents the condition, and the 'main clause' presents the likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต if clause แสดง "เงื่อนไข" และ main clause แสดง "ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น" เมื่อเงื่อนไขสำเร็จ
If you study hard, you will pass the exam.
EN: The word 'spending' is used here as a gerund (verb+ing acting as a noun) meaning the amount of money spent. It functions as the direct object of the verb 'know'.
ไทย: "spending" ในที่นี้ใช้เป็น gerund (verb+ing ที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม) หมายถึง "การใช้จ่าย" "ค่าใช้จ่าย" มันทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริ "know"
We need to reduce our monthly spending.
เราต้องลดค่าใช้จ่ายรายเดือนของเรา
EN: In English-speaking countries, 'keeping a record' or 'budgeting' is highly encouraged from a young age to build financial literacy. The phrase 'keep a record' in this context specifically refers to tracking daily expenses, often using budgeting apps or a simple ledger.
EN: This sentence uses the First Conditional structure, which is used to talk about real and possible future situations. It consists of an 'if' clause (present simple) and a main clause (will + base verb). Here, the main clause 'Small habits will help' comes first, so no comma is needed before 'if'.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" ซึ่งใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต ประกอบด้วย if clause ที่ใช้ present simple และ main clause ที่ใช้ will + base verb ในประโยคนี้ main clause "Small habits will help" อยู่ข้างหน้า ดังนั้นจึงไม่ต้องใช้เครื่องหมายจุลภาคหน้า if
You will pass the exam if you study hard.
ถ้าคุณตั้งใจเรียน คุณก็จะสอบผ่าน
EN: The word 'help' is used here as an intransitive verb, meaning 'to be useful or make a situation better' without needing a direct object.
ไทย: กริ "help" ในที่นี้ใช้เป็นกริยาอกรรม หมายถึง "มีประโยชน์" "ช่วยได้" หรือ "ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น" โดยไม่ต้องมีกรรมตรงตามหลัง
Every little bit helps when we are saving money.
เมื่อเรากำลังเก็บเงิน ทุกเล็กน้อยที่สะสมก็ช่วยได้
EN: This sentence reflects a common Western cultural value of incrementalism and self-improvement, often summarized by the philosophy of 'atomic habits' or 'small steps lead to big changes.' It emphasizes personal responsibility and the power of starting immediately ('today') rather than procrastinating.
EN: The Present Continuous tense (am/is/are + verb-ing) is used here to describe an ongoing action or process that is currently happening in the speaker's life, even if they are not doing it at this exact second.
ไทย: Present Continuous tense (am/is/are + verb-ing) ใช้ในที่นี้เพื่ออธิบายการกระทำหรือกระบวนการที่กำลังเกิดขึ้นในชีวิตปัจจุบันของผู้พูด แม้ว่าจะไม่ได้กำลังทำอยู่ตอนที่พูดก็ตาม
She is learning how to play the piano.
เธอกำลังเรียนวิธีเล่นเปียโน
EN: The structure 'how + to-infinitive' acts as a noun phrase serving as the direct object of the verb. It is used to express the method or way of doing something.
ไทย: โครงสร้าง "how + to-infinitive" ทำหน้าที่เป็นคำนามวลีที่ทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยา เพื่อบอกวิธีการหรือแนวทางในการทำบางสิ่ง
Do you know how to solve this problem?
คุณรู้วิธีแก้ปัญหานี้ไหม?
EN: In modern Western culture, personal finance and 'smart saving' (such as budgeting, using apps, or finding deals) are highly valued skills. Discussing saving money is seen as a practical and positive habit, rather than a sign of financial struggle.
EN: The First Conditional is used to talk about real and possible future situations. It uses the structure: 'If + present simple, will + base verb'. The 'if-clause' presents the condition, and the 'main clause' presents the result.
ไทย: First Conditional ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างคือ "If + present simple, will + base verb" โดยที่ if clause แสดงเงื่อนไข และ main clause แสดงผลลัพธ์
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The phrasal verb 'add up' means to gradually increase in amount or size until it becomes a significant total. 'Fast' is used here as an adverb modifying the verb phrase.
ไทย: กริยาวลี "add up" ในที่นี้หมายถึงการเพิ่มขึ้นทีละน้อยจนกลายเป็นจำนวนมาก "fast" ในที่นี้ใช้เป็น adverb เพื่อขยายกริยาวลีนี้ แสดงว่าการสะสมเกิดขึ้นเร็ว
These small expenses add up quickly over a month.
ค่าใช้จ่ายเล็ก ๆ เหล่านี้สะสมกันในหนึ่งเดือนแล้วน่าตกใจ
EN: In Western personal finance culture, there is a popular concept called the 'Latte Factor' (coined by financial author David Bach). It suggests that skipping small daily luxuries, like a cup of coffee, and saving that money instead can lead to significant wealth over time. This sentence perfectly reflects that philosophy of micro-saving.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + Present Simple, ... will + infinitive) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, ... will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคตและผลลัพธ์ที่คาดหวัง
If you study hard, you will pass the exam.
ถ้าคุณตั้งใจเรียน คุณก็จะสอบผ่าน
EN: The comparative adverb 'more wisely' is used to modify the verb 'spend', showing that the action will be done in a smarter or more sensible way compared to now.
ไทย: คำวิเศษณ์เปรียบเทียบ "more wisely" (อย่างชาญฉลาดกว่า) ใช้ขยายกริยา "spend" (ใช้จ่าย) เพื่อแสดงว่าการกระทำจะเกิดขึ้นในวิธีที่ฉลาดและสมเหตุสมผลกว่าเมื่อเทียบกับปัจจุบัน
She speaks more confidently after practicing.
หลังจากการฝึกซ้อม เธอพูดอย่างมั่นใจมากขึ้น
EN: In many English-speaking cultures, personal budgeting and financial literacy are highly valued and often taught early. Discussing 'making a budget' reflects a practical, self-reliant approach to personal finance.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + infinitive) to talk about a real and possible future situation and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, will + base form) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงและเป็นจริงในอนาคตและผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The phrase 'a lot' is used as an adverb meaning 'very much' or 'a great deal' to modify the verb 'save'.
ไทย: วลี "a lot" ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง "มาก" หรือ "มากมาย" เพื่อขยายกริ "save" (ประหยัด)
She practices the piano a lot.
เธอใช้เวลามากในการฝึกเปียโน
EN: In Western countries, 'bringing lunch from home' (often called 'brown-bagging' in the US) is a very common and respected way to save money and eat healthier, especially among office workers and students.
EN: The First Conditional is used to talk about real and possible future situations. It consists of an 'if' clause (present simple tense) and a main clause (future tense with 'will').
ไทย: First Conditional (เงื่อนไขแบบที่หนึ่ง) ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ประกอบด้วย if clause (ใช้ present simple) และ main clause (ใช้ will + base verb ในรูปอนาคต)
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The prepositional phrase 'on sale' means available for purchase at a reduced price. The adverb 'then' is used here to refer to that specific time in the future when the condition is met.
ไทย: คำบุรุพบท "on sale" หมายถึง "ลดราคา" หรือ "ขายลด" และคำว่า "then" ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์บอกเวลา หมายถึง "ตอนนั้น" เมื่อเงื่อนไขในอนาคตเป็นจริง
I only buy clothes when they are on sale.
ฉันจะซื้อเสื้อผ้าเฉพาะตอนที่มันลดราคาเท่านั้น
EN: In consumer-oriented cultures like the US, waiting for sales (such as Black Friday or seasonal clearance) is a very common and respected smart-shopping strategy, rather than a sign of being poor.
EN: The First Conditional is used to talk about real and possible future situations. It uses the present simple tense in the 'if-clause' (condition) and 'will' + base verb in the main clause (result).
ไทย: First Conditional ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงในอนาคตที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้สูง ในอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย if ให้ใช้ present simple แทน future tense ส่วนใน main clause (ผลลัพธ์) ให้ใช้ 'will' ตามด้วยกริยารูปฐาน (base form)
If you study hard, you will pass the exam.
EN: The word 'sooner' is the comparative form of the adverb 'soon', used here to modify the verb phrase 'reach my goal' to indicate that the action will happen in a shorter period of time.
ไทย: คำว่า 'sooner' เป็นรูปขั้นกว่า (comparative) ของคำวิเศษณ์ 'soon' (ในไม่ช้า) ซึ่งใช้ในที่นี้เพื่อขยายกริยาวลี 'reach my goal' โดยบอกว่าการกระทำนั้นจะเกิดขึ้นในเวลาที่สั้นกว่า (เร็วกว่า)
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + infinitive) to talk about a real and possible future situation and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงและเป็นจริงในอนาคตและผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น
If I study hard, I will pass the exam.
ถ้าฉันตั้งใจเรียน ฉันก็จะสอบผ่าน
EN: The phrase 'where money goes' is a noun clause acting as the object of the verb 'see'. In noun clauses, we use statement word order (subject + verb) rather than question word order.
ไทย: วลี "where money goes" เป็น noun clause ที่ทำหน้าที่เป็นกรรมของกร "see" ใน noun clause เราต้องใช้ลำดับคำแบบประโยคบอกเล่า (subject + verb) ไม่ใช่แบบประโยคคำถาม
I want to know where she lives.
ฉันสงสัยว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน
EN: First Conditional (Conditional Type 1) is used to talk about real and possible future situations. The structure is 'If + present simple, will + base verb'. It expresses that if the condition in the present is met, the result in the future is likely to happen.
ไทย: First Conditional (Conditional Type 1) ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างคือ "If + present simple, will + base verb" ซึ่งหมายความว่าถ้าเงื่อนไขในปัจจุบันเป็นจริง ผลลัพธ์ในอนาคตก็มีโอกาสสูงที่จะเกิดขึ้น
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: An adjective clause (relative clause) is used to modify a noun. In this sentence, 'I want' is an adjective clause modifying 'the bike'. The relative pronoun 'that' or 'which' is omitted because it acts as the object of the verb 'want'.
ไทย: Adjective clause (relative clause) ใช้เพื่อขยายคำนาม ในประโยคนี้ "I want" เป็น adjective clause ที่ขยาย "the bike" ที่นี่ละคำว่า "that" หรือ "which" เพราะมันทำหน้าที่เป็นกรรมของกริ "want" ใน clause
This is the book I bought yesterday.
นี่คือหนังสือที่ฉันซื้อเมื่อวานนี้
EN: The simple future tense is formed using 'will' followed by the base form of the verb (bare infinitive). It is used to express predictions, promises, or future facts.
ไทย: Future simple tense เกิดจากกริยาช่วย "will" ตามด้วยกริยารูปฐาน ใช้เพื่อบอกการคาดการณ์ในอนาคต การสัญญา หรือข้อเท็จจริงที่จะเกิดขึ้น
Regular exercise will improve your health.
การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอจะช่วยให้สุขภาพของคุณดีขึ้น
EN: The phrase 'my whole life' acts as an adverbial objective (or adverbial noun phrase) expressing duration, meaning 'for my entire life' or 'throughout my life' without needing a preposition.
ไทย: วลี "my whole life" ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์ที่แสดงระยะเวลาที่ต่อเนื่อง หมายถึง "ตลอดชีวิตของฉัน" หรือ "ชั่วชีวิต" ในภาษาพูดและภาษาเขียน มักจะละคำบุรุพบท "for"
She lived in this small town her whole life.
เธออาศัยอยู่ในเมืองเล็ก ๆ นี้ตลอดชีวิตของเธอ
EN: In English-speaking cultures, financial literacy and establishing 'good money habits' (like budgeting and saving early) are highly emphasized as essential life skills for personal independence and security.
EN: This sentence uses the First Conditional (第一條件句) to talk about a possible future situation and its result. The structure consists of a main clause with 'will' and an 'if' clause in the simple present tense. In this question form, the main clause is inverted to ask about the result: 'What will you do...?'
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" เพื่อพูดถึงสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตและผลลัพธ์ของมัน โครงสร้างประกอบด้วย main clause ที่มี 'will' และ if clause ที่ใช้ present simple ในรูปแบบคำถามนี้ main clause เปลี่ยนเป็นรูปคำถามเพื่อถามผลลัพธ์: "What will you do...?"
What will you buy if you go to the mall?
ถ้าคุณไปห้างสรรพสินค้า คุณจะซื้ออะไร?
EN: The word 'enough' is used as an adverb modifying the verb 'save'. When 'enough' functions as an adverb meaning 'to the required degree', it typically placed after the adjective or adverb it modifies, or as a determiner/pronoun meaning 'as much as necessary' after a verb when the noun is implied (e.g., 'save enough [money]').
ไทย: "enough" (พอเพียง/เพียงพอ) ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์หรือคำสรรพนาม ขยายกริ "save" เมื่อ "enough" หมายถึง "ถึงระดับหรือจำนวนที่จำเป็น" มักจะวางไว้หลังกริที่มันขยาย ในที่นี้ละคำว่า "money" (เงิน) ไว้ หมายถึง "เก็บเงินได้พอ"
I think we have slept enough.
ฉันคิดว่าเรานอนหลับพอแล้ว
EN: In English-speaking cultures, discussing personal financial habits like saving money is common and encouraged, especially as a way to set personal goals (like buying a bike or a camera). However, asking someone exactly how much money they have saved can be considered too personal or impolite. Asking about general plans ('What will you do if...') is a friendly and polite way to discuss future goals.
EN: This sentence uses the First Conditional (If + Present Simple, ... Will + Verb) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: โครงสร้างประโยคนี้เป็น "First Conditional" (If + Present Simple, ... Will + กริยารูปฐาน) ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคตและผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The word 'enough' is used as an adverb modifying the verb 'save' to indicate a sufficient amount.
ไทย: "enough" ในที่นี้ใช้เป็นคำวิเศษณ์ขยายกริยา "save" (การออม) เพื่อบอกว่ามีจำนวนหรือระดับที่เพียงพอ
If you study enough, you will pass the exam.
ถ้าคุณอ่านหนังสือมากพอ คุณก็จะสอบผ่าน
EN: This sentence uses the First Conditional structure, which is used to talk about real and possible future situations. It consists of an 'if' clause in the simple present tense ('If I get a job') and a main clause in the simple future tense with 'will' ('I will help my family').
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" ซึ่งใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างประกอบด้วยอนุประโยคที่ขึ้นต้นด้วย if ที่ใช้ present simple (If I get a job) และอนุประโยคหลักที่ใช้ will กับ future simple (I will help my family)
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The verb 'get' is used here in the sense of 'to obtain' or 'to find' employment. It is a highly common collocated verb with 'job'.
ไทย: กริ "get" ในที่นี้หมายถึง "ได้รับ" หรือ "หางานทำ" เป็นกริยาที่ใช้ร่วมกับ "job" (งาน) ที่พบได้บ่อยและเป็นภาษาพูด
EN: This sentence uses the First Conditional structure, which is used to talk about real and possible future situations. The structure consists of an 'if' clause in the present simple tense ('If we plan...') and a main clause in the future simple tense with 'will' ('we will share...').
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" ซึ่งใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างประกอบด้วยอนุประโยคย่อยที่ขึ้นต้นด้วย if ที่ใช้ present simple (If we plan...) และอนุประโยคหลักที่ใช้ will ในรูป future simple (we will share...)
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The noun 'cost' refers to the amount of money needed to buy, do, or make something. In this context, 'share the cost' is a common collocation meaning to split the expenses of an activity among a group of people.
ไทย: คำนาม "cost" หมายถึงจำนวนเงินที่ต้องใช้ในการซื้อ ทำ หรือสร้างบางสิ่ง ในบริบทนี้ "share the cost" เป็นคำที่ใช้ร่วมกันทั่วไป หมายถึงการแบ่งค่าใช้จ่ายของกิจกรรมหนึ่งกับกลุ่มคน
EN: In many Western cultures, 'sharing the cost' or 'going Dutch' (splitting the bill) is a very common and socially accepted practice among friends, colleagues, and travel companions. It promotes independence and ensures that financial burdens do not fall on a single person.
EN: The First Conditional (If + Present Simple, Will + Verb) is used to talk about possible future events and their likely results. The 'if-clause' sets the condition, and the main clause shows the result.
ไทย: First Conditional (If + Present Simple, Will + Verb) ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตและผลลัพธ์ที่อาจตามมา "if clause" กำหนดเงื่อนไข และ "main clause" แสดงผลลัพธ์
If you study hard, you will pass the exam.
EN: The word 'less' is a comparative adverb or determiner used to describe a smaller amount of something. In this sentence, 'spend less' means spending a smaller amount of money, and 'worry less' means experiencing a smaller amount of anxiety.
ไทย: "less" เป็นคำวิเศษณ์เปรียบเทียบหรือคำกำหนดปริมาณที่ใช้เพื่อบอกจำนวนที่น้อยลงของบางสิ่ง ในประโยคนี้ "spend less" หมายถึงใช้เงินน้อยลง และ "worry less" หมายถึงกังวลน้อยลง
If we eat less sugar, we will feel healthier.
ถ้าเรากินน้ำตาลน้อยลง เราจะรู้สึกสุขภาพดีขึ้น
EN: This sentence reflects a common minimalist philosophy in modern English-speaking cultures: 'less is more'. It connects financial mindfulness directly to mental well-being and stress reduction.
EN: This sentence uses the First Conditional (If + present simple, will + verb) to talk about a real and possible future situation. The 'if-clause' presents the condition, and the 'main clause' presents the result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต "if clause" แสดงเงื่อนไข และ "main clause" แสดงผลลัพธ์
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกปิกนิก
EN: The verb 'tell' is a ditransitive verb, which means it can take two objects: an indirect object (the person being told) and a direct object (the information being shared). In this sentence, 'you' is the indirect object, and the direct object is implied from the context.
ไทย: กริ "tell" (บอก) เป็นกริยาที่มีกรรมสองตัว หมายความว่ามันสามารถรับกรรมสองตัว: กรรมรอง (ผู้ที่ถูกบอก) และกรรมตรง (ข้อมูลที่แบ่งปัน) ในประโยคนี้ "you" เป็นกรรมรอง และกรรมตรงถูกละไว้ในบริบท
She will tell us the story later.
อีกสักครู่เธอจะเล่าเรื่องนั้นให้เราฟัง
EN: This sentence uses the First Conditional (第一條件句) to talk about a realistic future possibility. The structure consists of an 'if' clause in the simple present tense ('If we cook') and a main clause in the simple future tense with 'will' ('we will save').
ไทย: ประโยคนี้ใช้ "First Conditional" เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคต โครงสร้างคือ: if clause ใช้ present simple (If we cook) และ main clause ใช้ future simple กับ will (we will save)
If it rains tomorrow, we will stay at home.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะอยู่บ้าน
EN: The phrase 'at home' is a prepositional phrase acting as an adverb of place. In English, we omit the article 'the' when referring to 'home' in this general sense of one's own residence.
ไทย: คำบุรุพบท "at home" ในที่นี้ทำหน้าที่เป็น adverb ของสถานที่ ในภาษาอังกฤษ เมื่อพูดถึง "บ้าน" ที่ตัวเองอาศัยอยู่โดยทั่วไป จะละ article "the" และใช้ "at home" ได้เลย
I like to relax at home on weekends.
ฉันชอบพักผ่อนที่บ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์
EN: In many English-speaking cultures, 'cooking at home' is not only seen as a way to save money but is also highly associated with a healthy lifestyle and family bonding. Meal prepping (preparing meals for the week ahead) has become a popular modern trend.
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + base verb) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, will + base verb) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคตและผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้น
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The pronoun 'everyone' is an indefinite pronoun. In English, indefinite pronouns ending in -one or -body are grammatically singular and take a singular verb (e.g., 'helps' with an -s).
ไทย: คำสรรพนาม "everyone" (ทุกคน) เป็น indefinite pronoun ในไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ indefinite pronouns ที่ลงท้ายด้วย -one หรือ -body ถือเป็นเอกพจน์ ดังนั้นจึงต้องใช้กริยาเอกพจน์ตามหลัง (เช่น 'helps' ที่เติม -s)
Everyone wants to succeed.
ทุกคนต้องการความสำเร็จ
EN: This sentence uses the First Conditional structure (If + present simple, will + base verb) to talk about a realistic future possibility and its likely result.
ไทย: ประโยคนี้ใช้โครงสร้าง "First Conditional" (If + present simple, will + base form) เพื่ออธิบายสถานการณ์จริงที่มีความเป็นไปได้สูงในอนาคตและผลลัพธ์ของมัน
If it rains tomorrow, we will cancel the picnic.
ถ้าพรุ่งนี้ฝนตก เราจะยกเลิกการปิกนิก
EN: The adverb 'today' and noun 'tomorrow' function as temporal markers, establishing a contrast between the present action and the future consequence.
ไทย: คำวิเศษณ์ 'today' (วันนี้) และคำนาม 'tomorrow' (พรุ่งนี้) ทำหน้าที่เป็นตัวบอกเวลา สร้างความสัมพันธ์เชิงเปรียบเทียบระหว่าง "การกระทำในปัจจุบัน" กับ "ผลลัพธ์ในอนาคต"
If you study today, the exam tomorrow will be easy.
ถ้าคุณทบทวนบทเรียนวันนี้ ข้อสอบพรุ่งนี้ก็จะง่ายมาก
EN: This sentence reflects a common proactive and optimistic mindset in English-speaking cultures, emphasizing that taking action in the present leads to positive future outcomes.
EN: The causative verb 'make' is used here in the pattern 'make + object + bare infinitive (verb base)'. This structure means to cause something to happen or force someone/something to perform an action. In this sentence, 'make our dreams (object) come (bare infinitive) true'.
ไทย: กริยาสาเหตุ "make" ในที่นี้ใช้ในรูปแบบ "make + กรรม + กริยารูปฐาน" โครงสร้างนี้หมายถึง "ทำให้บางสิ่งเกิดขึ้น" หรือ "ทำให้ใครบางคน/บางสิ่งทำบางอย่าง" ในประโยคนี้คือ "make our dreams (กรรม) come (กริยารูปฐาน) true"
Music always makes me feel relaxed.
ดนตรีทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายเสมอ
EN: The phrase 'come true' is a phrasal verb/idiom meaning to materialize or become reality. 'Come' acts as a linking verb here, followed by the adjective 'true' acting as a subject complement.
ไทย: วลี "come true" เป็นกริยาวลี/สำนวนที่แปลว่า "เป็นจริง" หรือ "กลายเป็นความจริง" ที่นี่ "come" ทำหน้าที่เป็นกริยาเชื่อม ตามด้วยคำคุณศัพท์ "true" เป็นส่วนเติมเต็มของประธาน
With hard work, your plans will come true.
ทุ่มเทความพยายาม แล้วแผนของคุณก็จะสำเร็จ
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: งบประมาณ หมายถึงการวางแผนรายรับและรายจ่ายในอนาคต
ในบริบท: อย่างฉลาด อย่างมีสติ
ในบริบท: หลีกเลี่ยง ป้องกัน
ในบริบท: การสิ้นเปลือง ของเสีย
ในบริบท: บันทึก จดไว้
ในบริบท: นิสัย
ในบริบท: อดทน
ในบริบท: แบ่งปัน ร่วมรับผิดชอบ (ค่าใช้จ่าย)
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
to make plans for something before it happens
วางแผนล่วงหน้า เตรียมการไว้ก่อน
to increase gradually in quantity or size until it becomes a large amount
สะสมทีละน้อย รวมกันจนเป็นจำนวนมาก
to write down information to refer to in the future
จดบันทึก ทำบัญชี
to become reality; to actually happen
เป็นจริง สำเร็จ