Book Reviewsรีวิวหนังสือ
ตัวอย่างเสียงทั้งหมด
0:00
0:00
EN: Use 'love to' followed by an action word (verb) to talk about things you enjoy doing very much.
ไทย: ใช้ «love to» ตามด้วยคำกริยาบอกการกระทำ เพื่อบอกว่าคุณชอบทำสิ่งนั้นมากๆ
I love to play soccer.
ฉันชอบเล่นฟุตบอลมาก
EN: Use 'are' with plural subjects (more than one thing) to describe their state or quality.
ไทย: เมื่อประธานเป็นพหูพจน์ (มีมากกว่าหนึ่งสิ่ง) ให้ใช้ 'are' เพื่ออธิบายสภาวะหรือลักษณะของสิ่งเหล่านั้น
Dogs are friendly.
สุนัขพวกนี้เป็นมิตรมาก
EN: Use 'can' to talk about things that are possible or things you are allowed to do.
ไทย: ใช้ «can» เพื่อพูดถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้ หรือสิ่งที่ได้รับอนุญาตให้ทำ (ความสามารถหรือการอนุญาต)
You can eat apples or bananas.
คุณสามารถกินแอปเปิ้ลหรือกล้วยก็ได้
EN: In English, we say 'at home' and 'at school' without using 'the'. These are common fixed phrases for everyday locations.
EN: Use the 'Present Simple' tense to talk about habits or things that happen regularly. For plural subjects like 'Some people', use the base form of the verb without adding -s.
ไทย: ใช้ «Present Simple» เพื่อพูดถึงนิสัยหรือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประจำ เมื่อประธานเป็นพหูพจน์ (เช่น Some people) คำกริยาจะใช้รูปเดิม ไม่ต้องเติม -s
They play soccer every weekend.
พวกเขาเล่นฟุตบอลทุกวันเสาร์และอาทิตย์
EN: In English, 'every day' (two words) is an adverbial phrase meaning daily. 'Everyday' (one word) is an adjective meaning ordinary or commonplace.
EN: Using '-ing' at the beginning of a sentence turns an action into a noun (Gerund). It acts as the subject of the sentence.
ไทย: การเติม -ing ท้ายคำกริยา สามารถเปลี่ยนการกระทำนั้นให้กลายเป็นคำนาม (Gerund) เพื่อนำมาใช้เป็นประธานของประโยคได้
Swimming is good exercise.
การว่ายน้ำเป็นการออกกำลังกายที่ดี
EN: Use 'There are' to say that more than one thing exists. It is followed by a plural noun.
ไทย: ใช้ «There are» เพื่อบอกว่ามีสิ่งของหลายสิ่งดำรงอยู่ โดยจะต้องตามด้วยคำนามพหูพจน์
There are many students in the classroom.
มีนักเรียนมากมายอยู่ในห้องเรียน
EN: In English-speaking cultures, discussing book genres (like mystery, sci-fi, or biography) is a common way to start a conversation and get to know someone's interests.
EN: Use 'some' with plural nouns (like 'people' and 'stories') to talk about an unspecified number of things or people.
ไทย: ใช้ «some» คู่กับคำนามพหูพจน์ (เช่น «people» และ «stories») เพื่อกล่าวถึงคนหรือสิ่งของในจำนวนที่ไม่ระบุแน่ชัด
Some students like music.
นักเรียนบางคนชอบวิชาดนตรี
EN: Use 'have' with plural nouns (more than one person or thing) to show possession or features.
ไทย: เมื่อประธานเป็นคำนามพหูพจน์ (คนหรือสิ่งของมากกว่าหนึ่ง) ให้ใช้ 'have' เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ หรือบอกว่ามีลักษณะอย่างไร
Cats have long tails.
แมวมีหางยาว
EN: In English-speaking literary culture, a 'plot' is considered the essential backbone of a story, moving from a beginning to a climax and then a resolution.
EN: Use 'what' to mean 'the thing that'. In this sentence, 'what happens' acts like a noun phrase to show the content of the story.
ไทย: ใช้ «what» ในความหมายที่แปลว่า "สิ่งที่คุณ/มัน..." ในประโยคนี้ «what happens» ทำหน้าที่เหมือนวลีนาม เพื่อบอกถึงเนื้อหาของเรื่องราว
I know what you like.
ฉันรู้ว่าคุณชอบอะไร (สิ่งที่คุณชอบ)
EN: In English-speaking cultures, discussing the 'plot' of a book or movie is a common way to start a conversation. However, be careful not to give 'spoilers' (telling the ending) unless asked!
EN: Use 'Other' followed by a plural noun to talk about different people or things in a group.
ไทย: ใช้ «Other» ตามด้วยคำนามพหูพจน์ เพื่อพูดถึงคนหรือสิ่งของ «อื่น ๆ» ในกลุ่ม
Other students like music.
นักเรียนคนอื่น ๆ ชอบดนตรี
EN: In English, 'true stories' often refers to the genre of non-fiction or biographies, which many readers prefer over fictional tales.
EN: Use 'Every' with a singular noun (book) to talk about all members of a group. Even though it means 'all', we use a singular verb (has).
ไทย: ใช้ 'Every' ตามด้วยคำนามเอกพจน์ (book) เพื่อสื่อถึงทุกๆ สิ่งในกลุ่ม แม้ความหมายจะหมายถึง "ทั้งหมด" แต่ในทางไวยากรณ์ถือเป็นเอกพจน์ กริยาจึงใช้ has
Every student has a pen.
นักเรียนทุกคนมีปากกาคนละหนึ่งด้าม
EN: In English, 'author' is a general term for someone who writes books. In some contexts, 'writer' is also used, but 'author' sounds more professional and is linked to the creation of a specific work.
EN: In English, when the subject is one person (he, she, it, or a singular noun), we add an 's' to the end of the action word (verb) in the present tense.
ไทย: ในภาษาอังกฤษ เมื่อประธานเป็นเอกพจน์ (he, she, it หรือคำนามเอกพจน์) คำกริยาใน Present Simple Tense จะต้องเติม 's' ที่ท้ายคำ
The teacher reads the book.
คุณครูคนนี้อ่านหนังสือเล่มนี้
EN: The word 'makes' is used to show that someone or something causes a person to feel a certain way. The pattern is: make + person + adjective.
ไทย: คำกริยา 'make' ในที่นี้ใช้เพื่อบอกว่าใครบางคนหรือบางสิ่ง "ทำให้" เกิดความรู้สึกบางอย่าง โครงสร้างคือ: make + คน + คำคุณศัพท์ (adjective)
The movie makes me happy.
หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันมีความสุข
EN: Use 'can' before a verb to show that something is possible or that someone has the ability to do something.
ไทย: ใช้ 'can' หน้าคำกริยา เพื่อบอกว่าสิ่งนั้นเป็นไปได้ หรือใครบางคนมีความสามารถที่จะทำสิ่งนั้น
You can see the stars at night.
คุณสามารถมองเห็นดาวได้ในเวลากลางคืน
EN: Use 'many' with plural nouns (things you can count) to show a large number.
ไทย: ใช้ «many» ขยายคำนามพหูพจน์ (คำนามนับได้) เพื่อบอกว่ามีจำนวนมาก
I have many friends.
ฉันมีเพื่อนเยอะมาก
EN: Use the plural form (adding -s) when talking about things in general.
ไทย: เมื่อเราพูดถึงสิ่งต่างๆ ในเชิงทั่วไป คำนามมักจะอยู่ในรูปพหูพจน์ (เติม -s ที่ท้ายคำ)
Dogs like bones.
สุนัขชอบกระดูก
EN: Use 'Each' to talk about every single member of a group one by one. It is followed by a singular noun and a singular verb (is).
ไทย: ใช้ 'Each' เพื่อระบุถึงสมาชิกแต่ละคนหรือแต่ละสิ่งในกลุ่มทีละหนึ่ง โดยจะต้องตามด้วยคำนามเอกพจน์และคำกริยาเอกพจน์ (is)
Each student has a book.
นักเรียนทุกคนมีหนังสือคนละหนึ่งเล่ม
EN: Use the pattern 'Adjective + to + Verb' to describe an action. For example, 'easy to read' means reading is easy.
ไทย: ใช้โครงสร้าง «คำคุณศัพท์ + to + คำกริยา» เพื่ออธิบายการกระทำ ตัวอย่างเช่น «easy to read» หมายถึง อ่านได้ง่าย
This apple is good to eat.
แอปเปิ้ลผลนี้อร่อยมาก
EN: Use 'can' to talk about things that are possible or allowed. It is followed by a base verb.
ไทย: ใช้ 'can' เพื่อพูดถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้ หรือได้รับอนุญาตให้ทำ โดยจะตามด้วยคำกริยาช่องรูปเดิม (Infinitive)
You can eat an apple now.
ตอนนี้คุณกินแอปเปิ้ลได้หนึ่งผลนะ
EN: In many English-speaking cultures, reading a book before bed is a common 'bedtime routine' for both children and adults to help relax.
EN: The verb 'help' can be followed by an object and then another verb. You can say 'help someone do something'.
ไทย: คำกริยา «help» สามารถมีกรรมตามหลัง แล้วตามด้วยคำกริยาอีกตัวได้ โครงสร้างคือ «help + คน + ทำบางอย่าง»
Music helps me study.
ดนตรีช่วยให้ฉันเรียนรู้ได้ดีขึ้น
EN: After the verb 'recommend', we use the '-ing' form (gerund) of the next action.
ไทย: หลังคำกริยา «recommend» (แนะนำ) เราจะใช้คำกริยารูป «-ing» (Gerund) เพื่อบอกถึงการกระทำที่แนะนำให้ทำ
I recommend eating more vegetables.
ฉันแนะนำให้รับประทานผักให้มากขึ้น
EN: In English-speaking cultures, giving recommendations is a common way to share helpful advice or personal habits in a friendly manner.
EN: Use 'Ask [someone] about [something]' to request information or advice from others.
ไทย: ใช้โครงสร้าง «Ask [คน] about [เรื่องราว]» เพื่อสอบถามข้อมูลหรือขอคำแนะนำจากผู้อื่น
Ask the teacher about the homework.
ถามคุณครูเกี่ยวกับเรื่องการบ้าน
EN: In English-speaking cultures, asking for book recommendations is a very common way to start a conversation and build social connections.
EN: Use 'What + noun' to ask for specific information about a category (like books, colors, or food).
ไทย: ใช้ «What + คำนาม» เมื่อต้องการถามข้อมูลเฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับหมวดหมู่ต่างๆ (เช่น หนังสือ, สี หรืออาหาร)
What colors do you like?
คุณชอบสีอะไร?
EN: In English-speaking cultures, asking about someone's favorite books is a common and polite way to start a conversation and get to know their personality.
EN: Use 'Who is...' to ask about a person's identity or name.
ไทย: ใช้ «Who is...» เพื่อถามถึงตัวตนหรือชื่อของใครบางคน
Who is your teacher?
ใครคือครูของคุณ?
EN: In English-speaking cultures, asking about someone's favorite author is a common icebreaker and a way to start a friendly conversation about interests.
EN: Imperative sentences start with a verb to give a command, suggestion, or invitation. There is no 'you' subject because it is understood.
ไทย: ประโยคคำสั่งจะขึ้นต้นด้วยคำกริยา ใช้สำหรับบอกคำสั่ง, ให้คำแนะนำ หรือชวนเชิญ โดยในประโยคจะละประธาน 'you' ไว้
Open the door and come in.
เปิดประตูแล้วเข้ามาข้างใน
EN: In English-speaking cultures, 'starting today' is a common motivational phrase used to encourage immediate action toward a goal or hobby.
คำศัพท์สำคัญพร้อมการออกเสียง IPA คำนิยาม ประโยคตัวอย่าง และแบบทดสอบแบบโต้ตอบ
ในบริบท: งานอดิเรก สิ่งที่ชอบทำในเวลาว่างเพื่อความเพลิดเพลิน
ในบริบท: ประเภท หรือประเภทงานเขียน (ของวรรณกรรม ศิลปะ และอื่นๆ)
ในบริบท: เค้าโครงเรื่อง หรือโครงเรื่อง หมายถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในหนังสือ
ในบริบท: ผู้เขียน หรือนักเขียน หมายถึงผู้ที่แต่งหนังสือขึ้นมา
ในบริบท: ปกหนังสือ หมายถึงส่วนนอกสุดของหนังสือ
ในบริบท: บท หรือตอน หมายถึงส่วนต่างๆ ที่แบ่งย่อยไว้ในหนังสือ
ในบริบท: แนะนำ หมายถึงการเสนอแนะให้ผู้อื่นทำบางสิ่งหรือทดลองสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ในบริบท: ที่ชื่นชอบมากที่สุด
วลีพร้อมป้ายประเภท คำนิยามสองภาษา หมายเหตุการใช้ และประโยคตัวอย่าง
The period of time just before going to sleep.
ก่อนนอน
To begin something for a second time or after an interruption.
เริ่มใหม่อีกครั้ง
Stories based on real events and facts rather than imagination.
เรื่องจริง
The sequence of events that make up a story.
โครงเรื่อง
The outside binding of a book, usually made of paper or cardboard.
ปกหนังสือ